1958-2009

მთელი ბავშვობა ვუსმენდი.

დღეს მისი დაბადებიდან 56-ე წელი შესრულდა.


I was wandering in the rain
Mask of life, feelin’ insane
Swift and sudden fall from grace
Sunny days seem far away

 

Rest In Peace

Woodkid – I Love you

ლანა დელ რეის (Lana Del Rey) კლიპი Born To Die იცით ვისი გადაღებულია? იოან ლემუანის. ალბათ ყველას გაეცინება ამ ამ შემთხვევაში უინტერესო ამბით. ვინ არის Yoann Lemoine და რითი არის ის გამორჩეული გარდა იმისა, რომ ჩემსავით მარტის თევზებია?

ჰმ :)

მე გეტყვით იმას, რომ იოანს ასე ვერ იცნობთ; აუცილებელია მისი სასცენო ფსევდონიმიც იცოდეთ და თუ არ იცით, მე გეტყვით: Woodkid. ის ლიონელია, თუმცა სურათი რომ ნახოთ, ეგრევე მიხვდებით, რომ ებრაული სისხლი აქვს. სასწავლებლად ლონდონში გაემართა წლების წინ. ახლა კი ისევ საფრანგეთს დაუბრუნდა, ოღონდ ამჯერად პარიზს.
ეს კლიპი თავიდან რომ ჩავრთე, შემეშინდა და გამოვრთე. არა-თავიდან რომ ჩავრთე, არ მომეწონა და გამოვრთე. და არა-არა-თავიდან რომ ჩავრთე, შემიყვარდა. ეს მოდელი მამაკაცი რუსი მოდელი მატვეი ლიკოვია და რომ არა მისი მოდელობა და საზღვარგარეთ ცხოვრება (ალბათ საფრანგეთში), მეეჭვება Yoann Lemoine-ს ის რუსეთში ეძებნა. კლიპის რეჟისორი რა თქმა უნდა, თვითონაა და ფრიად სანახაობრივი.

თვითონ Woodkid იქით იყოს და Yoann Lemoine-მა Pharrell-ის Happy-ს ვიდეოს კრეატიული დირექტორი გახლავთ. სულ ნომინაციებზეა წარდგენილი. ხან იმარჯვებს, ხან ვერა.
გიტოვებთ ამ ვიდეოს:

да уж

Дождь.
Забытые признания в любви,
Возникшие нечаянно стихи
О том,
Как нам когда-то было
Хорошо
Лететь глазами прямо в океан,
Вдыхать его огни и чей-то дым,
За ним,
Танцуя над обрывом.

Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке
Интересно, как ты там.

Здесь
По-прежнему обратная луна,
И ночью поезд едет по мосту,
И свет
Из самых дальних окон.
Ну и что,
Что мне немного грустно от вина
И хочется опять сойти с ума,
И ждать дождя и новостей.

Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.
Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.
Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.

Всё в порядке!

თუ რამის გამო უნდა მიყვარს ზემა, უპირველეს ყოვლისა მისი ტექსტების გამო.

Wilkinson – Afterglow

ეს ის კლიპი და სიმღერაა, რომელმაც Bonobo – You Know ჩაანაცვლა ბლოგის მარცხენა პანელში. მუსიკის ავტორია ლონდონელი მუსიკალური პროდუსერი – მარკ უილკინსონი (Mark Wilkinson) , ვოკალი ეკუთვნის აგრეთვე ბრიტანელ მომღერალ ბეკი ჰილს (Becky Hill). სიმღერა შესულია მარკის სადებიუტო ალბომ “Lazers Not Included”-ში. 2013 წლის 20 ოქტომბერს სიმღერამ UK Singles Chart-ში დაიკავა მე-8, ხოლო UK Dance Chart-ში 1-ლი ადგილი. ვიდეო მოგვითხრობს შეყვარებული წყვილის შესახებ, რომელსაც 5 წლიანი ურთიერთობა აკავშირებთ. ვიდეოში არის სტატისტიკური მონაცემები იმ ყველაფრისა, რაც ამ წყვილს ერთად გადახდენია თავს. Paul – ავსტრალიელი მსახიობი Leighton Sharpe, Dana – დანიელი მოდელი Ida Marie.

მე პირადად სიმღერაც და კლიპიც ძალიან მომეწონა. ბევრი ისეთი დეტალია, რასაც ალბათ არ დავკვირვებივართ :)))

p.s. დიდი ხანია ვაპირებდი და ბარემ ამ ვიდეოთი დავიწყებ პოსტების სერიას ამა თუ იმ მუსიკალური კლიპის შესახებ.

Club27

The most of all I miss Amy Winehouse!

ყველა იმ ცნობილი მუსიკოსის გახსენებისას, ვინც 27 წლის ასაკში გარდაიცვალა, მე ყველაზე მეტად ეს ადამიანი მენატრება. ეს 10-20 წლის მერეც ასე იქნება, რადგან ემი იყო მომღერალი, რომელიც შემოიჭრა ჩემს მუსიკალურ განზომილებაში და მიუხედავად ახალგაზრდა ასაკისა, ყველა სხვა დანარჩენის გვერდით დაიკავა დამსახურებული ადგილი. მისი არცერთი ალბომი არ მაქვს, როგორც ასეთი. არც მინდა. არ მინდა მომბეზრდეს და ყველა სიმღერა ვიცოდე. პირიქით, მსიამოვნებს იმის შეგრძნება, როდესაც რამე ახალი (ახალი რა, ჩემთვის ახალი) სიმღერა მეჩეხება youtube-ში. აი ახლაც მისი ერთ-ერთი youtube list ჩავრთე და ვუსმენ ძალიან, ძალიან, ძალიან, ძალიან კარგ და ჩემთვის ახალ სიმღერას.

თავის დროზე Brit Awards-ის ყურებისას ვნახე ეს სვირინგებიანი და ექსცენტრიული გოგონა და ერთი ნახვით შემიყვარდა. ყველაზე მეტად მის მიერ დაწერილი ტექსტები მიყვარს, რომლებიც რა თქმა უნდა ზუსტად გამოხატავენ მის იმჟამინდელ რეალურ მდგომარეობას. დღეს 23 ივლისია, მისი გარდაცვალებიდან ზუსტად 3 წელი გავიდა. ნეტავ არსებობდნენ იმპულსები, რომელთა საშუალებით ის შეძლებდა ახალი სიმღერებისა და მუსიკის აქეთ გადმოგზავნას. ჩემზე ბედნიერი არ ვიცი, ვინ იქნებოდა.

ყველაზე მეტად მისი ეს სიმღერა მიყვარს: ტექსტი აქვს არაბუნებრივად ბუნებრივი და თუ მე სადმე შემიძლია საკუთარ თავზე რამე ვთქვა, ეს სიმღერა უნდა ვისმინო. Continue reading

Transit N 1

რეისი: თბილისი – სტამბოლი

აეროპორტში ასე მიწურულში პირველად მივედი. როდესაც შედიხარ, ჩანთების სკანირება ხდება. იცით ალბათ ყველამ და ვინც არ იცის, გეტყვით, რომ ეს არის ბარგის შემოწმების მეთოდი აეროპორტებში. წარმოიდგინეთ სიტუაცია: მაქვს ორი-სამი ჩანთა ჩემოდნიან-ხელჩანთიან-ლეპტოპიან-ფოტოაპარატიანად, ნუ ჰა ოთხი ჩანთა. დავდე 1 ჩანთა და  ამ დროს ვიღაც სოფლელი, რეგვენი, იდიოტი (არ მერიდება ამ სიტყვების, რადგან გაცოფებული ვიყავი ამ ფაქტის ხილვისას) ქალი თავის პატარა ხელჩანთას ტენის ჩემი ჩანთის შემდეგ. არადა, მე ჯერ არ მქონდა ჩემი მთელი ბარგი დადებული. ანუ შუაში ჩამიხტა. ისე გავცოფდი, ემოციები ვერ მოვთოკე. მე წარმატებით გავიარე დეტექტორი და რას ვხედავ :D ამ ქალის ხელჩანთა ამ დეტექტორმა ჩაიხვია :D ახია! ნუ მე რომ ამ ქალთან ემოციები ვერ შევიკავე, ეგ უკვე აღვნიშნე. რაღაც მივაძახე. პასუხად არც “უკაცრავად, მეჩქარება” და არც არაფერი. ნუ მოკლედ. ეს საქართველოა. ქაჯეთის ქვეყანა.

რეგისტრაცია უკვე დაწყებული იყო. უცებ ჩემი რეისი მოვძებნე და ჩავდექი რიგში. იქ სადღაც, რამდენიმე დეციმეტრში ქართველების ჯგუფი ჰიმნს მღერის მთელ ხმაზე. მღერის არა, გაჰკივის. ო ღმერთო. მალე ავიდე მეორე სართულზე. მერე უცებ მახსენდება, რომ ყველას აქვს უფლება, მისთვის სასურველი რამ აკეთოს, მათ შორისაა სიმღერაც. Continue reading

A Minha Mala

იცით როგორ ვარ? მთელი დღე ლუარსაბივით მხოლოდ წოლა და ძილი რომ მინდა, აი ეგრე. მაგრამ ლუარსაბს ჭამაც უყვარდა, ცხონებულს :D მე ეგეც მეზარება და შესაბამისად, ბოზბაშისა და ჩიხირთმის ერთმანეთისთვის შედარებისთვისაც არ ვიწუხებ თავს. ჭამითაც მთელი დღეები მხოლოდ ორცხობილა (იგივე сухарь), ყველი და ბორჯომი (რომელსაც მთელი ცხოვრებაა, ვერ ვიტან). ჰო, ლუდისა და ჩიფსების ზედმეტმა მიღებამ (“передозировка”-მ ანუ) თავისი ქნა, კუჭი ამატკია. ანუ ძილისთვის მეტი დრო მრჩება :D
დღეს 04 ივლისი თენდება და ლოგინთან ახლოს (დიახ, ლოგინზე ვარ წამოწოლილი ლუარსაბივით), აქვე ჩემს პატარა მაგიდასთან ჩემოდანი მიდევს. რამდენიმე დღეა აკვიატებული მაქვს სიტყვა “mala”, რაც პორტუგალიურად “ჩემოდანს” ნიშნავს. A minha mala – ჩემი ჩემოდანი კი ასე გამოიყურებოდა გუშინ.

mala

რამდენიმე კითხვა რომ დავუსვა საკუთარ თავს, პასუხი ერთია
- როდის ვცოცხლობ და არა ვარსებობ?
- როდის ვარ ბედნიერი და გახარებული?
- როდის ვარ აღფრთოვანებული და გასხივოსნებული?
- როდის ვარ შეყვარებული?
- როდის ვარ ცოცხალი?
- როდის ვიცინი ყველაზე მეტს?
- როდის ვარ ყველაზე დასვენებული?

როცა ვმოგზაურობ.
ვიღაცამ მითხრა, შენ მხოლოდ ის ადამიანი გაგიგებს, ვისაც შენნაირად ან შენზე მეტად უყვარს მოგზაურობაო. თავიდან შევიცხადე, მაგას რა მნიშვნელობა აქვს-მეთქი, მაგრამ ფიქრისა და გაანალიზების შემდეგ იმ აზრამდე მივედი, რომ მართლა ასეა.
ხშირად იმასაც ვფიქრობ, რომ 12 თვიანი პერიოდი იმისთვის არსებობს, რომ 11 თვე მოგზაურობაზე ვიფიქრო და 1 თვე ვიმოგზაურო. ხშირად ვითიშები და გადავდივარ სხვა ქვეყანასა და ქალაქში. მოგზაურობა – ეს არის ჩემი ამოუწურავი ინტერესი. არასოდეს მბეზრდება და არასოდეს დავიღლები მისით. Continue reading

#VEMIBRA

მაშინ, როდესაც მე, შენ, ყვავი და ჩხიკვი ვუყურებთ ფეხბურთის მსოფლიო თასის თამაშებს, ვტკბებით ჩვენი საყვარელი ნაკრები გუნდების გოლებით ან უბრალოდ სირბილით და ემოციურად ვრეაგირებთ მათი წარმატებისა თუ წარუმატებლობის დროს, შვედეთში დაყიალობს ერთი ადამიანი :D
დიახ, დიახ :D
დაყიალობს და თან ამბობს, მსოფლიო ჩემპიონატი ჩემ გარეშე არ მსოფლიო-ჩემპიონატობსო. გეცნოთ ხელწერა??? :D
ეს არის ზლატან იბრაჰიმოვიჩი. ქედმაღალი, უხეში, აგრესიული, ცინიკოსი და მაინც ჩემთვის საყვარელი იბრა.

ამ ინტერვიუს შემდეგ უკვე ზუსტად ვიცით, რა ტიპია იბრა. http://www.theguardian.com/football/2013/nov/20/zlatan-ibrahimovic-world-cup-not-worth-watching-without-me

და ვინაიდან იბრა არის გაბრაზებული (ოღონდ სიმართლე რომ ვთქვა, ვერ მივხვდი, ვისზე :D), ბრაზილიაში წასვლას არ გეგმავდა. ამასთან დაკავშირებით Dani Alves-მა, Ronaldo-მ და სხვა ცნობილმა თუ არაცნობილმა ბრაზილიელებმა ეს ვიდეო ჩაწერეს.

:D :D :D :D

საბოლოო ჯამში Zlatan Ibrahimovic მაინც გაემგზავრა ბრაზილიაში და ესპანეთის თამაშსაც დაესწრო.
http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2662305/Zlatan-Ibrahimovic-watches-Spain-crash-2014-World-Cup-Laurent-Blanc-PSG-president-Nasser-Al-Khelaifi.html

და შემდეგ ნიუ იორკშიც გადაფრინდა ოჯახთან ერთად დასასვენებლად.

http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2670519/Zlatan-Ibrahimovic-holidays-family-New-York-World-Cup-continues-Brazil.html

Paolo Maldini

ახლა რომ ვფიქრობ, თუ ვინ შეიძლება მისნაირი საყვარელი ადამიანი მეგულებოდეს აპენინებზე – ვერავის ვიხსენებ. ცნობილი მამის შვილობა ავტომატურად იმას ნიშნავს, რომ შენც კარგი უნდა იყო. ხოლო თუ მის საქმეს აგრძელებ, მითუმეტეს.
ეს არის ადამიანი, რომელსაც არასოდეს გაუცვლია საკუთარი ქალაქი და კლუბი სხვა ადგილზე. მან 31 წელი გაატარა “მილანი”-ს შემადგელობაში: 7 და 24! გაიტანა 29 გოლი, რაც მცველის პირობაზე საკმაოდ კარგი შედეგია. დღესაც კი, მიუხედავად იმისა, რომ აღარც მალდინი თამაშობს და აღარც მისი მეწყვილე ალესანდრო ნესტა, იტალიის ნაკრებიც გამოეთიშა მსოფლიო თასს და მილანიც ისე ხშირად ვეღარ იგებს, იტალიის ნაკლები თუ მილანის კლუბი მაინც განთქმულია ე.წ. იტალიური დაცვით ან სხვანაირად რომ ვთქვა, მალდინის სკოლით.
გარდა საუცხოო მცველისა, ის ასევე ცნობილია საოცარი სულგრძელობით, სიმშვიდითა და ჯენტლმენური თვისებებით. ის “il capitano” იყო არა მხოლოდ იმიტომ, რომ კლუბის თუ ნაკრების კაპიტნობა ებარა, არამედ იმიტომაც, რომ ზრუნავდა საკუთარ ფეხბურთელებზე. ისე, როგორც ამას ახლა ჯანლუიჯი ბუფონი აკეთებს, რომელიც, ჩემის აზრით, არანაკლებად კარგი ფეხბურთელია.

AC Milan Training & Press Conference

70425084353693

PAOLO MALDINI

Paolo_Maldini_al_Milan_nel_1985

paolo_maldini_maldini_7682271

დღეს პაოლო მალდინის დაბადების დღეა და მას 46 წელი შეუსრულდა.
მენატრება მისი თამაშის პერიოდი და მენანება, რომ დღეს იტალიას არავინ ჰყავს მისნაირი.

დღეს FIFA-მ პატივით მოიხსენია პაოლო და სტატიაც მიუძღვნა.
http://www.fifa.com/classicfootball/players/player=174730/

მე კი ამ ვიდეოს ვუყურე და ცრემლები მომადგა.

Pepsi

ამასწინათ, დილით სახლისკენ მომავალმა გადავწყვიტე ჩემი საყვარელი სასმლის შეძენა სახლთან ახლოს მდებარე სუპერმარკეტში. თან იყო დღე და საშინელი, მცხუნვარე მზე. სიცხისგან უკვე აზროვნება მიჭირდა მგონი. ჰოი საოცრებაც, ამ დროს მოხდა Foodmart-ში აპოკალიფსი: სალაროს კომპიუტერს დაემართა რაღაც ხარვეზი და მთელი 20-30 წთ ორი ქილა Pepsi-ით ვიდექი 10 კაციან რიგში. ისე მცხელოდა, ერთი ქილა იქვე დავცალე, კომპიუტერს არა და არ ეშველა. ბოლოს, IT სპეციალისტი გამოვიდა და მოხერხდა პრობლემის აღმოფხვრა. ამ დროის განმავლობაში კი არაერთმა კლიენტმა დააბრუნა საყიდლად გამზადებული პროდუქტი და დატოვა ადგილი. მე კი მედგრად ვიდექი და ბოლომე დაველოდე მომენტს, სანამ ვიყიდდი ჩემს საყვარელ სასმელს.

ეს დიდი არაფერია. უბრალოდ ამ პატარა ეპიზოდით იმის თქმა მინდა, თუ როგორ ძლიერ მიყვარს ეს სასმელი და როგორ უნახავივით ვსვამ ყოველ ჯერზე, როდესაც ვყიდულობ.

პირველი საგაზეთო რეკლამა:  Continue reading

64

დღეს 2014 წლის 31 მაისია.
დღე, როდესაც მამაჩემი 64 წლის გახდებოდა.
მისი საყვარელი ჯგუფი კი ყოველთვის მის თავს მახსენებს.

 

Yeah, I still need you, when you’re 64.

 

 

ესეც სხვა პოსტები მის შესახებ:
http://k84u.com/2008/10/20/13/
http://k84u.com/2013/05/30/may/

კონტრასტები

იმ დღეს ერთ ქართულ ყვითელ საიტს ვეწვიე. არადა, არასოდეს შევდივარ, მაგრამ…. ნუ მოკლედ.

აქეთ რონალდო და შეიკის ნახევრად შიშველი ფოტოსურათი.

იქით ქართველი ბიჭების გამოკითხვა ქალიშვილობასთან დაკავშირებით.

ორი ამოუწურავი თემაა პრინციპში :D

x

ლაგოდეხის ნაკრძალი ანუ ჩემი პირველი ლაშქრობა

“კი, წამოვალ” იყო ჩემი პასუხი, როდესაც ნიკამ სრულიად მოულოდნელად შემომთავაზა ლაგოდეხის ნაკრძალში სალაშქროდ წასვლა. პირველი მიზეზი, რის გამოც დავთანხმდი – ბებია-ბაბუის დიდი ხნის წინ გასხვისებული სახლის მონახულება. რამდენიმე დღის შემდეგ ნიკამ მითხრა, რომ შიგ ლაგოდეხში ვერ შევიდოდით, ასე რომ მე ცოტა არ იყოს იმედგაცრუებული დავრჩი. თუმცა-ღა, ბარემ აქვე მივაწერ, რომ იმედგაცრუებამ ძალიან მალე გადამიარა და კიდევ ერთხელ გავიხარე იმ ფაქტით, რომ ლაგოდეხში ჩაუსვლელობის გამო არ გადავიფიქრე ლაშქრობაში წასვლა. ანუ აღმოცენდა მეორე მიზეზი – “მოდი, მოვსინჯავ და პირველად ცხოვრებაში წავალ სალაშქროდ”. ბარემ იმასაც დავწერ, რომ ძალიან კმაყოფილი და ბედნიერი ვარ, მაგრამ ამაზე უფრო დეტალურად ქვევით.

წარმოიდგინეთ ადამიანი,

  • უჭირს რთულ ადგილებში სიარული და ზოგ შემთხვევაში საჭიროებს დახმარებას;
  • არ აქვს კარავი;
  • არ აქვს საძილე ტომარა;
  • მიუხედავად სპორტულობისა, იღლება და ხშირ შემთხვევაში სიარულისას რიგში არის ბოლო (თუმცა, აქ ჩემი სიმაღლეც თავისას შვრება);
  • არ ფლობს ცეცხლის დანთების განსაკუთრებულ უნარ-ჩვევებს;
  • არც კარვის გაშლა იცის და არც დაკეცვა (პრინციპში, როდესაც კარავი არ გაქვს, როგორ გეცოდინება);
  • და ა.შ. მრავალი სხვა შეგიძლიათ დაამატოთ სურვილისამებრ :D

მაშ ასე Continue reading

Chet Faker-ის ალტერნატიული ამბავი

ზოგადად
სოულისა და დაუნტემპოს ჰიბრიდის აღმოჩენამდე ის უფრო წარმატებით აღმოვაჩინე, რომ მშვიდი მომღერალია. ხმა აქვს ჩვეულებრივი, არაფრით გამორჩეული, და მაინც, სასიამოვნო. chet-faker-built-on-glass-full-album-stream-1

სახელი
სახელების ცვლილება მისთვის უკვე იმდენად ჩვეულებრივი მომენტია, რომ დარწმუნებული ვარ – ახლა რომ მომღერლობას თავი დაანებოს და მერე დაბრუნება მოუნდეს, სხვა სახელით დაბრუნდება. ჩვევა აქვს ასეთი და გაუკეთებია კიდევაც ეს. აბა მართლა Chet Faker კი არ არის, Nicholas James Murphy გახლავთ, ავსტრალიის (კერძოდ კი, მელბურნის) მოქალაქე. ჯერ იყო ჯგუფი “Sunday Kicks”, შემდეგ ელექტრონული დუეტი “Knicks”, შემდეგ უბრალოდ Atlas Murphy და ბოლოს Chet Baker-ის საპატივსაცემოდ დაირქვა ეს სახელი. Chet-Faker-Built-on-Glass-Album-Review
Continue reading

ნერვიულობა

ყოველთვის, როდესაც ვნერვიულობ,

  1. მუცელში დრაკონები დადიან და ნაწლავებს ერთმანეთში მიხლართავენ;
  2. ბოლთას ვცემ ულიმიტოდ, დაუსრულებლად, შეუსვენებლად, უმისამართოდ – საბოლოო დანიშნულების (ანუ destination) გარეშე;
  3. მუცელში პირღია დრაკონები დადიან და ნაწლავებს მიწყვეტენ;
  4. ისტერიული სიცილი მივარდება. ტირილნარევი.
  5. მეწყება კბილების კანკალი;
  6. მიჩქარდება გული. თუ მაჯა. თუ ორივე. თუ ეს ერთი და იგივეა. ნუ მოკლედ;
  7. მინდება ტირილი.

ამ ეტაპზე ეს 7 პუნქტი გამახსენდა. და ნაცვლად იმისა, რომ მე ვიჯდე და ხვალინდელი მნიშვნელოვანი დღისთვის ვემზადებოდე (და ხვალ ნამდვილად ერთერთი მნიშვნელოვანი დღეა ჩემს ცხოვრებაში), მე ვზივარ და ბლოგზე პოსტს ვწერ და იმაზე ვფიქრობ, კიდევ რამდენი კარგი (ან ჩემთვის კარგი) პოსტის დაწერა შემიძლია.

არადა ( “არადა”-ს გარეშე რა აზრი ექნებოდა ამ ნერვიულობას), ვიცი, რომ ხვალ ჩავფლავდები. ვერაფერს მოვახერხებ და კიდევ დიდ პესიმიზმში გადავეშვები. მაგრამ, დღეს მე მაინც პანიკაში ვარ და რაციონალურად აზროვნების დონე შვებულებაშია დიდი ხნით. ან უფრო სწორად, იმ მომენტამდე, სანა ხვალინდელი დღე არ ჩაივლის. სულ ასე ვიყავი. გამოცდები რომ მქონდა სტუდენტობისას, მაინცდამაინც გამოცდის წინა დღეს ვჯდებოდი, ღამეს ვათენებდი და მერე გამოცდაზე ჯგუფელებთან ვზუზუნებდი, არაფერი მე არ ვიცი-მეთქი. თუმცა, ნიშნები – ყოველთვის საუკეთესო. პარადოქსი.

მაგრამ ხვალინდელი დღე სხვა რამეა. ხვალინდელ დღეზე ბევრი რამეა დამოკიდებული და მე მაინც აგერ პოსტს ვწერ.

სკოლაშიც და სტუდენტობის დროსაც, არ შემეძლო დაფასთან გამოსვლა და კლასის თუ კურსის წინაშე წარდგომა. ალბათ ამან მიმახვედრა, რომ ორატორობა და აუდიტორიები საჩემო ხილი არ იყო. ალბათ ამიტომაც შემიყვარდა მათემატიკა ყველაზე მეტად. ბოლო წინადადების დაწერისას პასკულის ეღიმება და აქვე დასძენს, რომ მათემატიკა მხოლოდ ამის გამო არ შეყვარებია. მათემატიკა გაცილებით და ბევრად მეტია ჩემთვის, ვიდრე რაღაცის ზიზღის გამო შეყვარებული საგანი, მაგრამ ამაზე მერე. ნიშნებიც შესაბამისი. მათემატიკებსა და ენებში ფრიადები, დანარჩენებში – ხან რა, ხან რა.

მაგრამ ხვალინდელი დღე სხვა რამეა. ხვალინდელ დღეზე ბევრი რამეა დამოკიდებული და მე მაინც აგერ პოსტს ვწერ. თუ ეს სტრიქონი უკვე დავწერე?!

გიგას პოსტი ვნახე და სურათში ამოვიკითხე შეგონება.

 

Mother’s Day

3 დღის წინ 11 მაისი იყო. 11 მაისს, ყველა თუ არა, მსოფლიოს ძალიან ბევრი ქვეყანა დედის დღეს აღნიშნავს. ჩვენ ამას მხოლოდ 3 მარტს ვაკეთებთ. ახლა შევედი instagram-ზე და არაერთ სურათს მოვკარი თვალი, სადაც ცნობილი ადამიანები დედებთან ერთად გადაღებული სურათებით უხსნიან სიყვარულს მათ. ყველაზე შთამბეჭდავი და ემოციური ტექსტი დეინ კუკს ჰქონდა. Dane Cook – ამერიკელი კომედიანტი და მსახიობია. უნდა აღინიშნოს, რომ მისი stand up-ები მე არ მომეწონა და ფილმებს ვამჯობინებ, თუმცა მის სახეს რომ ვხედავ, მსიამოვნებს. პოზიტიური ადამიანის გამომეტყველება აქვს. მაგრამ ამაზე არ მინდოდა ამ პოსტში საუბარი. სხვაგან წავედი.

რატომ გამოვყავი დეინი? იმიტომ, რომ მისი ინსტაგრამი და ტვიტერი ყოველთვის მხოლოდ ღლიცინისგან შედგება. შეიძლება სურათი იყოს სერიოზული, მაგრამ დეინი ისეთ კომენტარებს უკეთებს, რომ მინიმუმ 10 ადამიანს მაინც გაეცინება. 11 მაისს კი დეინი ემოციური, სევდიანი და სენტიმენტალური იყო. გამოვყოფდი ჩემს საყვარელ ემინასაც. აგერ Emina Cunmulaj-ის ემოციური კომენტარი. აგერ ლენი კრავიციც (Lenny Kravitz), ჩემი საყვარელი ბრაზილიელი მსახიობი ჯოვანა ანტონელი (Giovanna Antonelli), რეინალდო ჯიანეკინი (Reynaldo Gianecchini) და სხვები. მოკლედ, კარგი რამეა ინსტაგრამი, ბევრი რომ არ გავაგრძელო. იმაზე ბევრად მეტ ინფორმაციას ვიღებ მე სურათებიდან და კომენტარებიდან, ვიდრე ფილმებიდან ან საიტებზე განთავსებული ინფორმაციებიდან. Continue reading

Charlie Countryman

***
ამასწინათ თავში დამარტყა: Why not Bucharest? რატომ მაინცდამაინც ბუქარესტი? ალბათ იმიტომ, რომ არასოდეს მომინდებოდა, რომ არა ჩარლი. ხოდა აი ასე სპონტანურად გავეშურე ვიზის ასაღებად. კონსულმა ჯერ ალმაცერად შემათვალიერა, ალბათ გაიფიქრა, იქ რა ჯანდაბა უნდა, რა დაჰკარგვიაო. მაგრამ ჩემს პასპორტში რომ ჩაიხედა, გამიღიმა და ოთახიდან გასვლისას მომაძახა: 10 დღეში დაგიკავშირდებითო. vlcsnap-2013-11-20-15h33m43s226_zps89428bea

***
რა უნდა ვიცოდეთ ჩარლის შესახებ? ის, რომ მისი ნამდვილი გვარია ქანთრიმენი თუ ის, რომ ის რომელიმე ქვეყანას ეტრფის (country man) ?! That is the question. ჩემი აზრით, ორივე. მისი გვარი არამგონია შემთხვევით იყოს სიტყვა “ქვეყანა”-სთან ასოცირებული. ხოდა, რას ვამბობდი. აა ჰო. ის ერთი ჩიკაგოელი ბიჭია. არა, ასე არა. ჩარლი არის ძალიან კარგი ადამიანი, თბილი და მგრძნობიარე. ზოგჯერ იმდენად მგრძნობიარეა, რომ მეშინია, არ დაიჩაგროს. შეუძლია გარდაცვლილებთან საუბარი. და ზუსტად ის ფაქტი, რომ ჩარლი აშშ-დან რუმინეთში მიემგზავრება, სწორედაც რომ გარდაცვლილი დედის უკანასკნელი სურვილია. წარმოიდგინეთ, ჩარლის მოეჩვენა, რომ გარდაცვლილმა დედამ თხოვა, ბუქარესტში წადიო.

Continue reading