ლანა დელ რეის (Lana Del Rey) კლიპი Born To Die იცით ვისი გადაღებულია? იოან ლემუანის. ალბათ ყველას გაეცინება ამ ამ შემთხვევაში უინტერესო ამბით. ვინ არის Yoann Lemoine და რითი არის ის გამორჩეული გარდა იმისა, რომ ჩემსავით მარტის თევზებია?

ჰმ :)

მე გეტყვით იმას, რომ იოანს ასე ვერ იცნობთ; აუცილებელია მისი სასცენო ფსევდონიმიც იცოდეთ და თუ არ იცით, მე გეტყვით: Woodkid. ის ლიონელია, თუმცა სურათი რომ ნახოთ, ეგრევე მიხვდებით, რომ ებრაული სისხლი აქვს. სასწავლებლად ლონდონში გაემართა წლების წინ. ახლა კი ისევ საფრანგეთს დაუბრუნდა, ოღონდ ამჯერად პარიზს.
ეს კლიპი თავიდან რომ ჩავრთე, შემეშინდა და გამოვრთე. არა-თავიდან რომ ჩავრთე, არ მომეწონა და გამოვრთე. და არა-არა-თავიდან რომ ჩავრთე, შემიყვარდა. ეს მოდელი მამაკაცი რუსი მოდელი მატვეი ლიკოვია და რომ არა მისი მოდელობა და საზღვარგარეთ ცხოვრება (ალბათ საფრანგეთში), მეეჭვება Yoann Lemoine-ს ის რუსეთში ეძებნა. კლიპის რეჟისორი რა თქმა უნდა, თვითონაა და ფრიად სანახაობრივი.

თვითონ Woodkid იქით იყოს და Yoann Lemoine-მა Pharrell-ის Happy-ს ვიდეოს კრეატიული დირექტორი გახლავთ. სულ ნომინაციებზეა წარდგენილი. ხან იმარჯვებს, ხან ვერა.
გიტოვებთ ამ ვიდეოს:

ეს ის კლიპი და სიმღერაა, რომელმაც Bonobo – You Know ჩაანაცვლა ბლოგის მარცხენა პანელში. მუსიკის ავტორია ლონდონელი მუსიკალური პროდუსერი – მარკ უილკინსონი (Mark Wilkinson) , ვოკალი ეკუთვნის აგრეთვე ბრიტანელ მომღერალ ბეკი ჰილს (Becky Hill). სიმღერა შესულია მარკის სადებიუტო ალბომ “Lazers Not Included”-ში. 2013 წლის 20 ოქტომბერს სიმღერამ UK Singles Chart-ში დაიკავა მე-8, ხოლო UK Dance Chart-ში 1-ლი ადგილი. ვიდეო მოგვითხრობს შეყვარებული წყვილის შესახებ, რომელსაც 5 წლიანი ურთიერთობა აკავშირებთ. ვიდეოში არის სტატისტიკური მონაცემები იმ ყველაფრისა, რაც ამ წყვილს ერთად გადახდენია თავს. Paul – ავსტრალიელი მსახიობი Leighton Sharpe, Dana – დანიელი მოდელი Ida Marie.

მე პირადად სიმღერაც და კლიპიც ძალიან მომეწონა. ბევრი ისეთი დეტალია, რასაც ალბათ არ დავკვირვებივართ :)))

p.s. დიდი ხანია ვაპირებდი და ბარემ ამ ვიდეოთი დავიწყებ პოსტების სერიას ამა თუ იმ მუსიკალური კლიპის შესახებ.

The most of all I miss Amy Winehouse!

ყველა იმ ცნობილი მუსიკოსის გახსენებისას, ვინც 27 წლის ასაკში გარდაიცვალა, მე ყველაზე მეტად ეს ადამიანი მენატრება. ეს 10-20 წლის მერეც ასე იქნება, რადგან ემი იყო მომღერალი, რომელიც შემოიჭრა ჩემს მუსიკალურ განზომილებაში და მიუხედავად ახალგაზრდა ასაკისა, ყველა სხვა დანარჩენის გვერდით დაიკავა დამსახურებული ადგილი. მისი არცერთი ალბომი არ მაქვს, როგორც ასეთი. არც მინდა. არ მინდა მომბეზრდეს და ყველა სიმღერა ვიცოდე. პირიქით, მსიამოვნებს იმის შეგრძნება, როდესაც რამე ახალი (ახალი რა, ჩემთვის ახალი) სიმღერა მეჩეხება youtube-ში. აი ახლაც მისი ერთ-ერთი youtube list ჩავრთე და ვუსმენ ძალიან, ძალიან, ძალიან, ძალიან კარგ და ჩემთვის ახალ სიმღერას.

თავის დროზე Brit Awards-ის ყურებისას ვნახე ეს სვირინგებიანი და ექსცენტრიული გოგონა და ერთი ნახვით შემიყვარდა. ყველაზე მეტად მის მიერ დაწერილი ტექსტები მიყვარს, რომლებიც რა თქმა უნდა ზუსტად გამოხატავენ მის იმჟამინდელ რეალურ მდგომარეობას. დღეს 23 ივლისია, მისი გარდაცვალებიდან ზუსტად 3 წელი გავიდა. ნეტავ არსებობდნენ იმპულსები, რომელთა საშუალებით ის შეძლებდა ახალი სიმღერებისა და მუსიკის აქეთ გადმოგზავნას. ჩემზე ბედნიერი არ ვიცი, ვინ იქნებოდა.

ყველაზე მეტად მისი ეს სიმღერა მიყვარს: ტექსტი აქვს არაბუნებრივად ბუნებრივი და თუ მე სადმე შემიძლია საკუთარ თავზე რამე ვთქვა, ეს სიმღერა უნდა ვისმინო. Read the rest of this entry »

რეისი: თბილისი – სტამბოლი

აეროპორტში ასე მიწურულში პირველად მივედი. როდესაც შედიხარ, ჩანთების სკანირება ხდება. იცით ალბათ ყველამ და ვინც არ იცის, გეტყვით, რომ ეს არის ბარგის შემოწმების მეთოდი აეროპორტებში. წარმოიდგინეთ სიტუაცია: მაქვს ორი-სამი ჩანთა ჩემოდნიან-ხელჩანთიან-ლეპტოპიან-ფოტოაპარატიანად, ნუ ჰა ოთხი ჩანთა. დავდე 1 ჩანთა და  ამ დროს ვიღაც სოფლელი, რეგვენი, იდიოტი (არ მერიდება ამ სიტყვების, რადგან გაცოფებული ვიყავი ამ ფაქტის ხილვისას) ქალი თავის პატარა ხელჩანთას ტენის ჩემი ჩანთის შემდეგ. არადა, მე ჯერ არ მქონდა ჩემი მთელი ბარგი დადებული. ანუ შუაში ჩამიხტა. ისე გავცოფდი, ემოციები ვერ მოვთოკე. მე წარმატებით გავიარე დეტექტორი და რას ვხედავ :D ამ ქალის ხელჩანთა ამ დეტექტორმა ჩაიხვია :D ახია! ნუ მე რომ ამ ქალთან ემოციები ვერ შევიკავე, ეგ უკვე აღვნიშნე. რაღაც მივაძახე. პასუხად არც “უკაცრავად, მეჩქარება” და არც არაფერი. ნუ მოკლედ. ეს საქართველოა. ქაჯეთის ქვეყანა.

რეგისტრაცია უკვე დაწყებული იყო. უცებ ჩემი რეისი მოვძებნე და ჩავდექი რიგში. იქ სადღაც, რამდენიმე დეციმეტრში ქართველების ჯგუფი ჰიმნს მღერის მთელ ხმაზე. მღერის არა, გაჰკივის. ო ღმერთო. მალე ავიდე მეორე სართულზე. მერე უცებ მახსენდება, რომ ყველას აქვს უფლება, მისთვის სასურველი რამ აკეთოს, მათ შორისაა სიმღერაც.

რომ შემეძლოს, ზუსტად ავსახავდი ჩემი გულის დარტყმის სიმძლავრეს. იმას არ ვამბობ, რომ ძლიერ მიცემს. ჯერ ზუსტადაც რომ ჩვეულებრივად მიცემს, უბრალოდ ასახვა მინდა, რომ ვიცოდე какое у меня сердцебиение, когда я в самолёте. ვზივარ თვითმფრინავში, ხელში კალმით და ვწერ ბლოკნოტში.
აი თვითმფრინავი დაიძრა. მივდივართ ძალიან ნელა. უფრო სწორად ჯერ ტრიალდება. ძრავის ხმა ნელნელა მატულობს. მე თან ვწერ და თან ვემზადები airgasm-ისთვის. მიწა ისეთი არაერთგვაროვანია, ვჯაყჯაყებთ. თვითმფრინავი გაჩერდა, შუქები ჩააქრეს…
აააააააააა, ვაიმე! ეს ენით აღუწერელია! პირდაპირ ტვინში გრძნობ თვითმფრინავის მდგომარეობის ცვალებადობას. ჯერ კიდევ თბილისის თავზე ვართ, მაგრამ მთავარია მივფრინავ. ყურები დამიგუბდა და ამიტომ ნერწყვს ვყლაპავ ხშირად.
ჩემს თანამგზავრს ჩანთაში შოკოლადი უდევს. რა შუაშია, მაგრამ ისე მშია, ეს უნდა მეთქვა.
ღრუბლები მიწად მაქვს ქცეული და ვარ ყველაზე რომანტიული ადამიანი მთელ მსოფლიოში. აიპოდი შემთხვევით მასმენინებს სიმღერას და ეს სიმღერაა Smashing Pumpkins-ის „To Sheila”. ფიქრები მერევა ერთმანეთში. Read the rest of this entry »

იცით როგორ ვარ? მთელი დღე ლუარსაბივით მხოლოდ წოლა და ძილი რომ მინდა, აი ეგრე. მაგრამ ლუარსაბს ჭამაც უყვარდა, ცხონებულს :D მე ეგეც მეზარება და შესაბამისად, ბოზბაშისა და ჩიხირთმის ერთმანეთისთვის შედარებისთვისაც არ ვიწუხებ თავს. ჭამითაც მთელი დღეები მხოლოდ ორცხობილა (იგივე сухарь), ყველი და ბორჯომი (რომელსაც მთელი ცხოვრებაა, ვერ ვიტან). ჰო, ლუდისა და ჩიფსების ზედმეტმა მიღებამ (“передозировка”-მ ანუ) თავისი ქნა, კუჭი ამატკია. ანუ ძილისთვის მეტი დრო მრჩება :D
დღეს 04 ივლისი თენდება და ლოგინთან ახლოს (დიახ, ლოგინზე ვარ წამოწოლილი ლუარსაბივით), აქვე ჩემს პატარა მაგიდასთან ჩემოდანი მიდევს. რამდენიმე დღეა აკვიატებული მაქვს სიტყვა “mala”, რაც პორტუგალიურად “ჩემოდანს” ნიშნავს. A minha mala – ჩემი ჩემოდანი კი ასე გამოიყურებოდა გუშინ.

mala

რამდენიმე კითხვა რომ დავუსვა საკუთარ თავს, პასუხი ერთია
- როდის ვცოცხლობ და არა ვარსებობ?
- როდის ვარ ბედნიერი და გახარებული?
- როდის ვარ აღფრთოვანებული და გასხივოსნებული?
- როდის ვარ შეყვარებული?
- როდის ვარ ცოცხალი?
- როდის ვიცინი ყველაზე მეტს?
- როდის ვარ ყველაზე დასვენებული?

როცა ვმოგზაურობ.
ვიღაცამ მითხრა, შენ მხოლოდ ის ადამიანი გაგიგებს, ვისაც შენნაირად ან შენზე მეტად უყვარს მოგზაურობაო. თავიდან შევიცხადე, მაგას რა მნიშვნელობა აქვს-მეთქი, მაგრამ ფიქრისა და გაანალიზების შემდეგ იმ აზრამდე მივედი, რომ მართლა ასეა.
ხშირად იმასაც ვფიქრობ, რომ 12 თვიანი პერიოდი იმისთვის არსებობს, რომ 11 თვე მოგზაურობაზე ვიფიქრო და 1 თვე ვიმოგზაურო. ხშირად ვითიშები და გადავდივარ სხვა ქვეყანასა და ქალაქში. მოგზაურობა – ეს არის ჩემი ამოუწურავი ინტერესი. არასოდეს მბეზრდება და არასოდეს დავიღლები მისით.

აი ახლა გასპარზე მეფიქრება. გასპარი ხომ იცით? ჰმ, ყველამ იცის Gaspard Ulliel. ყველაზე მეტად იციან ამ ორი ვიდეოთი:
1) “ფილმ “პარიზო, მიყვარხარ”-ის ერთი სეგმენტით
2) მარტინ სკორსეზეს მიერ შანელის სუნამოს შესახებ გადაღებული სარეკლამო რგოლით.
თუმცა, მე გაცილებით ბევრი რამე ვიცი მის შესახებ და თუ მომეცა საშუალება, მოვყვები კიდეც. ფილმებიც არაერთი მინახავს, ახლა კი უბრალოდ მეფიქრება მასზე.

ამასობაში A minha mala ასე გამოიყურება.

unnamed

ვწერ პოსტს და თითქოს A minha mala ხვნეშის, მაგრამ მიღიმის. უხარია, რომ დადგა მომენტი, როდესაც ოთახის კუნჭულიდან გამოვათრიე და გავტენე თანსაცმლითა და სხვა საჭირო ნივთებით. საით მივდივარ? იქ, სადაც შარშან ვიყავი – პარიზში! გასპარს ვნახავ და ვეტყვი, რომ ძალიან მიყვარს. რომ ჩამოხვალ, დაგხვდებიო, იმ დღეს მომწერა. არ მჯერა. დაავიწყდება. დავავიწყდები “ორლი”-ს აეროპორტში. აი აგერ ნახავთ, თუ არა.

მე ის ფეხბურთელი ვარ, რომელიც ბოლო დამატებითი წუთების მიმდინარეობისას მაქსიმალურად არის კონცენტრირებული დეტალებზე. ახლა რომ მეფიქრება, A minha mala-ში ბევრი არაფერი ჩამიდია ისეთი, რაც არ მჭირდება. უბრალოდ ის მაინც გაიტენა. უბრალოდ მე ვფორიაქობ და ვზრუნავ იმაზე, რომ ყველაფერი წესრიგში იყოს.
eargasm ისაა, როდესაც სიმღერა არის საუცხოო და ასტრალში გაჰყავხარ. და აი airgasm იცით რა არის ჩემთვის? როდესაც თვითმფინავი ძლივს-ძლივს სეირნობის შემდეგ, ჩერდება და შემდეგ მთელი ძალით და ძალიან დიდი სიჩქარის განვითარებით იწყებს მოძრაობას. შემდეგ ჰაერში ადის და ადამიანი მიჰყავს ცისკენ. ამ დროს მე მაკანკალებს, თავი მგონია ყველაზე მძიმეწონიანი ადამიანი და თანავუგრძნობ თვითმფრინავს, რომელსაც უწევს ასეთი დიდი სიმძიმის (ანუ ჩემი) თრევა. ლიფტშიც ხომ ეგრეა, ზევით რომ ადიხარ, საკუთარ წონას გრძნობ. ნერვიულობა ფეხებში, ტვინის უკრედებსა და გულშია მხოლოდ. სასურველ სიმაღლეზე აფრენის შემდეგ თვითმფრინავი სწორდება და airgasm-იც მთავრდება.

გასპარი მენატრება. თან ძალიან.

A minha mala-ს ეღიმება ისევ. ელოდება იმ მომენტს, როდესაც ერთმანეთს რამდენიმე საათით დავშორდებით. თბილისში დავშორდებით და პარიზში შევხვდებით. მანამდე მე თურქეთში შევივლი; აეროპორტში “საქმე მაქვს”. თუმცა, A minha mala ბედნიერია. ძალიან ბედნიერია, ჩემსავით.

nm,

მაშინ, როდესაც მე, შენ, ყვავი და ჩხიკვი ვუყურებთ ფეხბურთის მსოფლიო თასის თამაშებს, ვტკბებით ჩვენი საყვარელი ნაკრები გუნდების გოლებით ან უბრალოდ სირბილით და ემოციურად ვრეაგირებთ მათი წარმატებისა თუ წარუმატებლობის დროს, შვედეთში დაყიალობს ერთი ადამიანი :D
დიახ, დიახ :D
დაყიალობს და თან ამბობს, მსოფლიო ჩემპიონატი ჩემ გარეშე არ მსოფლიო-ჩემპიონატობსო. გეცნოთ ხელწერა??? :D
ეს არის ზლატან იბრაჰიმოვიჩი. ქედმაღალი, უხეში, აგრესიული, ცინიკოსი და მაინც ჩემთვის საყვარელი იბრა.

ამ ინტერვიუს შემდეგ უკვე ზუსტად ვიცით, რა ტიპია იბრა. http://www.theguardian.com/football/2013/nov/20/zlatan-ibrahimovic-world-cup-not-worth-watching-without-me

და ვინაიდან იბრა არის გაბრაზებული (ოღონდ სიმართლე რომ ვთქვა, ვერ მივხვდი, ვისზე :D), ბრაზილიაში წასვლას არ გეგმავდა. ამასთან დაკავშირებით Dani Alves-მა, Ronaldo-მ და სხვა ცნობილმა თუ არაცნობილმა ბრაზილიელებმა ეს ვიდეო ჩაწერეს.

:D :D :D :D

საბოლოო ჯამში Zlatan Ibrahimovic მაინც გაემგზავრა ბრაზილიაში და ესპანეთის თამაშსაც დაესწრო.
http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2662305/Zlatan-Ibrahimovic-watches-Spain-crash-2014-World-Cup-Laurent-Blanc-PSG-president-Nasser-Al-Khelaifi.html

და შემდეგ ნიუ იორკშიც გადაფრინდა ოჯახთან ერთად დასასვენებლად.

http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2670519/Zlatan-Ibrahimovic-holidays-family-New-York-World-Cup-continues-Brazil.html

Paolo Maldini

Posted: 27/06/2014 in Celebs
Tags: , , ,

ახლა რომ ვფიქრობ, თუ ვინ შეიძლება მისნაირი საყვარელი ადამიანი მეგულებოდეს აპენინებზე – ვერავის ვიხსენებ. ცნობილი მამის შვილობა ავტომატურად იმას ნიშნავს, რომ შენც კარგი უნდა იყო. ხოლო თუ მის საქმეს აგრძელებ, მითუმეტეს.
ეს არის ადამიანი, რომელსაც არასოდეს გაუცვლია საკუთარი ქალაქი და კლუბი სხვა ადგილზე. მან 31 წელი გაატარა “მილანი”-ს შემადგელობაში: 7 და 24! გაიტანა 29 გოლი, რაც მცველის პირობაზე საკმაოდ კარგი შედეგია. დღესაც კი, მიუხედავად იმისა, რომ აღარც მალდინი თამაშობს და აღარც მისი მეწყვილე ალესანდრო ნესტა, იტალიის ნაკრებიც გამოეთიშა მსოფლიო თასს და მილანიც ისე ხშირად ვეღარ იგებს, იტალიის ნაკლები თუ მილანის კლუბი მაინც განთქმულია ე.წ. იტალიური დაცვით ან სხვანაირად რომ ვთქვა, მალდინის სკოლით.
გარდა საუცხოო მცველისა, ის ასევე ცნობილია საოცარი სულგრძელობით, სიმშვიდითა და ჯენტლმენური თვისებებით. ის “il capitano” იყო არა მხოლოდ იმიტომ, რომ კლუბის თუ ნაკრების კაპიტნობა ებარა, არამედ იმიტომაც, რომ ზრუნავდა საკუთარ ფეხბურთელებზე. ისე, როგორც ამას ახლა ჯანლუიჯი ბუფონი აკეთებს, რომელიც, ჩემის აზრით, არანაკლებად კარგი ფეხბურთელია.

AC Milan Training & Press Conference

70425084353693

PAOLO MALDINI

Paolo_Maldini_al_Milan_nel_1985

paolo_maldini_maldini_7682271

დღეს პაოლო მალდინის დაბადების დღეა და მას 46 წელი შეუსრულდა.
მენატრება მისი თამაშის პერიოდი და მენანება, რომ დღეს იტალიას არავინ ჰყავს მისნაირი.

დღეს FIFA-მ პატივით მოიხსენია პაოლო და სტატიაც მიუძღვნა.
http://www.fifa.com/classicfootball/players/player=174730/

მე კი ამ ვიდეოს ვუყურე და ცრემლები მომადგა.