ჩემი შეყვარებული (vol. 3)

– ხო რავი…
– არ გცივა?
– “კურტკა” გაქვს???
– კი, ჩამოგიტანო?
– მშიერიც ვარ.
– პური, ყველი და კიდე რავიცი აბა
– კიდევ კოკაინი ბევრი Kate
– ეგეც საჭმელია? Kate

– შენ უკეთესად იცი.
– არ მესმის ამ ქარში. მოიცა ჩავიცვამ მეც და გამოვალ. დამელოდე.
– ხელპირდაუბანელიც ვარ.
– წყალი, საპონი და პირსახოციც???
– რავი.
რამდენიმე გაჩერებული წუთის შემდეგ, ჩამოვიდა.
მე ისევ მისი კორპუსის წინ სკამზე ვიჯექი.
3 ზომით დიდი, თბილი “დუტის კურტკა”, თბილი ქუდი, ვაშლი, ტოსტერში შეფიცხული ცხელი პური და ზედ დამდნარი ყველი.
ეს ყველაფერი მე ჩამომიტანა.
– აჰა, ბარემ ზემოდან მოიცვი. მომახურა თავისი “კურტკა”.
– უძილობა და რამე?
– ხო, დილის 8 საათზე უძიილობას “ვაწვები”
– უძილობას თუ “სწერვობას” ?
– მეზიზღები მთელი არსებით. რა გემრიელია ხრაჭუნა, ცხელი პური და წელვადი ყველი. და ამასთანავე რა ზიზღი რა კარგად გამოვხატე, როდესაც ეს ამბავი პირში მივახალე.
– ვაა, რა დამთხვევაა?! მეც მთელი არსებით, მაგრამ პირიქით.
– მაწონიიი, მაწონიიიი.
აგერ უკვე მემაწვნეც მოვიდა ჩვენს უბანში. შურით გავხედე. იქით ქუჩის დამლაგებლები, ნაგავს აგროვებენ. მათაც შურით გავხედე. შურით რატომ??? იმიტომ, რომ ჩემზე მეტნი არიან მორალურად, ანუ ჩემზე მეტი გააჩნიათ მორალურად. და მეც მათი მშურს. მინდა მათინებისყოფის მეასედი მაინც მქონდეს.
– მაწონი მიყიდე.
– გინდა მართლა?
– კი, მინდა. 2 ქილა.
გამომხედა და გაიცინა. ალბათ იფიქრა, ამ დილაუთენია მაწონი რა საჭმელიაო, მაგრამ მაინც მივიდა მემაწვნესთან. მერე მაღაზიაში შევიდა, რომელიც ამასობაში უკვე გახსნილიყო და ერთჯერადი კოვზი მომიტანა.
– ინებე.
– მაინც მეზიზღები.
– აუ რა მაგარია, როცა დილით გაქვს იმის ტრაკი, რომ ადგე და ასე იმუშაო… აბა მე ოდესმე თუ გამღვიძებია იმ სურვილით, რომ მოდი სამსახურია და ავდგები.
– მე საერთოდ არ ვმუშაობ, ასე რომ დაიკიდე. მაგრამ ეს ხალხი მართლა ძალიან საყვარელია.
– მიყვარს ეს ხალხი.

– მაწონი გინდა დაგიტოვო?
– არა, მეზიზღება რძის პროდუქტები.
– ჩემი ნაპირალი გეზიზღება ხო?
– არა… საიდან მოიტანე?
– აბა მართლა გეზიზღება???
– ფუ, ვერ ვიტან, არასოდეს მიჭამია იმიტომ, რომ მეზიზღება.
– და ახლა გასინჯავ.
სახის საშინელი გამომეტყველება. პატარა ბავშვივით იჭმუჭნება, თუმცა მაინც იმას ვახერხებ, რაც მინდა.
– ვიცოდი, რომ საზიზღრობა იყო.
– მაგრამ ჩემი ხათრით ძალიან გემრიელია 🙂
– მიყვარხარ…
– მე მეზიზღები.
– წავიდეთ სადმე.
– ახლა?
– ხო რა მოხდა, დღეს ხომ შაბათია.
– სად წავიდეთ ამ სიცივეში?
– ეგ “კურტკა” გეცვეს თუ გინდა, მაგრამ შიგნიდან რამე თბილი ჩაიცვი. სახლში ადი უცებ, მეც ჩავიცვამ და გავიდეთ სადმე.
– სად?
– რავი, სადმე.
– ფული არ მაქვს.
– არც მე მაქვს.
– ხო შენ არც გექნება. “ქუჩის გამაგრებით” არ კეთდება ფული.
მორცხვად თავი დახარა. არაფერი უთქვამს. ალბათ იმიტომ, რომ ხედავს, ტყუილს არ ვამბობ. რეალურად ცუდად ვესაუბრები: სულ ვიკბინები, მაგრამ ეს ითმენს. არვიცი რატომ. რატომ უნდა მოუნდეს ჩემი მოთმენა? მაგრამ ასე უნდა და ითმენს.
დავიშალეთ.

Advertisements

2 thoughts on “ჩემი შეყვარებული (vol. 3)

  1. აუა რა მაგარი იყო….მართლ ა ძალიან მომეწონა…რეალურ ფაქტებს ეყრდნობა ხო :)..ძალიან მაგარია თითქოს ჩემთვის ნაცნობი სიტუაციაა 😦

  2. ხმა ამოუგებლად და სუნთქვა შეკრული ვკითხულობ ამ პოსტებს… ვაიმე ძალიან დავინტრიგდიიი… მოუთმენლად ველი Vol4-ს..

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s