ასტრალში გავედით…

მისამართი დაზეპირებული უკვე…

კუდა ჩეთში…
“მოდიხარ დღეს?”
“კიიიიი…
მაგრამ ჩათვლა მაქვს და დამაგვიანდება”
ასეც არის…
სამსახურის შემდეგ ლექცია…
კიარადა ჩათვლა…
კიდევ კარგი წერითი…
და კარგად ვახერხებთ გადაწერას…
დამთავრდა…
რატომღაც ჩემი ჯგუფელი გიორგი მეტენება…
“შენ გეტყობა კარგ პონტში მიდიხარ და წამიყვანე რა”…
“ჩემი მეგობრის დაბადების დღეა და შენ როგორ წაგიყვანო?!”
მივედი…
ჯერ სამარშრუტო ტაქსში ავეტორღიალე ერთ ლამაზ გოგოს…
“უკაცრავად ესა და ეს კორპუსი როგორ ვიპოვო???”
ის დაახლოებით მიხსნის…
რატომღაც მინდოდა, რომ ლამაზი გოგო უფრო მეტად გათვითცნობიერებული ყოფილიყო თავის საცხოვრებელ ადგილში.. მაგრამ არა…
არადა ძალიან მოვიხიბლე მისი თმებით…
ერთ დეციმეტრში რომ რამდენიმე ბრუნს აკეთებენ…
Candy–ისთან დარეკვის შემდეგ კორპუსი ვიპოვე…
შევედი სადარბაზოში…
elevator…
როგორ არ მიყვარს ფასიანი ლიფტები…
“გეპეი”–ს ჟუჟუნა ბებოს ლიფტი გამახსენდა ხოლმე.
მაგრამ ბინების ფასიანი ლიფტები უფრო ნაგლები არიან…
ჟუჟუნა ბებოსთან ჩხუბის შემდეგ მაინც ხერხდება მე–7 სართულზე უფასოდ ასვლა…
ავედი…
დავაკაკუნე…
“ვინ არის???”
ჯანდაბა რა უნდა ვუთხრა…როგორ უნდა მიცნოს…
“აამმმ, Kate ვარ…”
კარიც იღება.
ახალგაზრდა ქალი…
თავზე თავშალ–წაკრული…
“დიახ” გაკრეჭილი სახე…
ისეთი გაკრეჭილი, რომ ძალაუნებურად მეც გამეცინა…
ვაკვირდები რამდენიმე წამის განმავლობაში…
და ფიქრები ამ წამებში “ანაა თუ არა…
ალბათ თმები რომ არ უჩანს, ვერ ვცნობ…
მაგრამ რაღაც საერთოდ ვერ ვცნობ…
იქნებ უბრალოდ ოჯახის წევრია…”
და ფრაზა…
“გამარჯობა… ეს პლატო, ეს კვარტალი, ეს კორპუსი, ეს სადარბაზო, ეს სართული…” – ზედმიწევნით ვკითხულობ მობილურში ჩაწერილ ტექსტს…
გოგონა უფრო იკრიჭება და მეუბნება…
“არა, ეს სადარბაზო არ არის, გვერდითა”
fuck…ასე დებილურად დაიწყო უკვე ეს საღამო…რატომ ვერ მივედი ზუსტად…არადა თავიდან ხომ სწორად შევედი სადარბაზოში… მერე რატომ გამოვედი და სხვაში რატომ შევედი. სულ 2 სადარბაზოა და რაღა მაინცდამაინც იქ შევდგი ფეხი, სადაც არ უნდა შემედგა…
ამჯერად სწორად ავედი…
ნეტავ ვინ დამხვდება… კუდას გარდა ვინ იქნება ნაცნობი…
მე ყოვლად სასწაულად გამოვიყურები…
გაწეწილი…
დაღლილი…
მაკიაჟ–ჩამორეცხილი…
სახე–ნაკაწრი…
არაკომფორტული კიარადა ანუ სამსახურის ტანისამოსი…
ცხვირამდე ჩამოფხატული ქუდი…
და ცხვირამდე “აფხატული” კაშნე…
გრიპი ახალი მოხდილი მაქვს და ვცდილობ თბილად მეცვეს…და გარეგნობაზე არ ვფიქრობ…
შეხვედრა ძალიან თბილი….
ვიცოდი, რომ ასეთი იქნებოდა…
აი ისეთია რა…
“ისეთი”…
რომ გინდება ბევრი ეფერო…
სულ ეფერო…
ფუმფულა ლოყებზე…
“ძალიან დიდი ბოდიში, თუ შეიძლება საჭირო ოთახში შევალ…თუ შეიძლება”…
ღმერთო, რა მარაზმია, სტუმრად მისული არ ხარ და უკვე ვეცე–ში შესვლა გინდა…
მაგრამ მხოლოდ მე ვიცი, რამდენი ხანია მინდა შესვლა…
სარკე…
მაგრამ რა აზრი აქვს, მაინც სასწაულად გამოვიყურები…
გამოსვლამდე მეშინია…
დღემდე სოციოფობია მჭირს…
თან ყველა გოგო…
რეალურად ბიჭებთან ურთიერთობა უფრო ადვილია…
მაგრამ საჭიროა დაძაბულობის მოხსნა…
ძველები:
კუდა…
მარი…
ნინი…
ახლები:
თაა…
ანი…
ნასტასია…
ნატალია…
და დუდი…
არ დავფიქრებულვარ, ისე ჩამოვუარე ყველა გოგოს…
ჩაბნელებულ ოთახში…
სადაც სენტიმენტალური სიტუაციაა გადამეტებით…
ყოველგვარი გნიასისა და ხმაურის გარეშე…
სიმყუდროვე…
არავინ ცდილობს იმის დემონსტრირება მოახდინოს, რომ ის ძალიან მაგარია…
იმიტომ, რომ რეალურად არავინაა მაგარი…
ყველანი რაღაცნაირები ვართ…
ჩვენი კარგით და ცუდით…
საერთოდ…
დავაფიქსირე, რომ ზიზღის გრძნობა მეუფლება იმ ადამიანის მიმართ, ვინც გამუდმებით “მარიაჟობს” და ცდილობს ყურადღება მიიქციოს ყოვლად უაზრო საქციელებით…
და თუ ვინმემ რაღაცის გამო შეაქო, მერე ეწყება განდიდების მანია…
და ბუზღუნს იწყებს მაშინვე, როგორც კი აფიქსირებს, რომ ყურადღება მოაკლდა…
ცდილობს ყოვლად უაზრო ვითომ ორიგინალური ფრაზებითა თუ იდეებით ყურადღება მიიქციოს…
ასეთ ადამიანს დაკომპლექსებულ ადამიანად აღვიქვამ და მერე მზიზღდება ხოლმე…
თუ საყურადღებო ხარ, ისედაც მიიქცევ ყურადღებას…
ეს რა შუაშია ასტრალთან, არ მკითხოთ…
უბრალოდ ლირიული გადახვევა…
კიარადა…
ეს იმიტომ, რომ იმის თქმა მინდოდა…
რომ ასეთი სიტუაცია არ იყო…
რაღაც საოცრად მყუდრო…
ზიხარ 8 ადამიანთან და არ ფიქრობ საკუთარ თავზე…
ინტერესდები მისი ცხოვრებით…
ისიც გიყვება…
არ მალავს…
არც დამალავს…
ეს ხომ ბლოგერების შეხვედრაა…
ბლოგი – დღემდე აუხსნელი ცნება ჩემთვის…
ზოგჯერ ვზივარ სადმე…
სამსახურში თუ ტრანსპორტში და ვფიქრობ რა არის ბლოგი ჩემი აზრით…
საუბარი არ მაქვს სოციალურ ბლოგებზე…
პირადს ვგულისხმობ…
მე არ შემიძლია ვწერო პოლიტიკაზე, ეკონომიკაზე, მედიცინაზე, კომპიუტერულ ამბებზე და კიდევ ბევრს რამეზე…
არის მომენტები, როდესაც გაკვრით რაღაცას ვახსენებ. თუმცა იშვიათად.
არ შემიძლია 24 საათი ვწერო დეპრესიული პოსტები.
და ეს დეპრესია გამოწვეული იყოს იმით, რომ ვიღაც მამაკაცზე ვფიქრობ…
ეგეთ ბლოგებს აღარ ვეკარები…
თუმცა ალბათ მაინც რაღაცნაირია აქაურობა…
ალბათ ეს იყო მიზეზი, რომ ჩემი პოსტები ძნელად გაიხსენეს.
დუდი…
ჩამოგვიჯდა, თამაში ჩართო…
შემებრალა თითქოს…
ადამიანი სამსახურიდან დაღლილი მოდის სახლში…
უნდა თავის გემოზე ჭამოს…
ფეხი ფეხი შემოდოს…
დაისვენოს…
თან რამდენიმე საათში აეროპორტში უნდა წავიდეს…
ხშირად მებრალებიან ხოლმე მამაკაცები, რომლებსაც უწევთ ქალების სმენა…
ამიტომაცაა ალბათ, რომ მამაკაცების კომპანია უფრო მიყვარს…
მაგრამ ესენი ისეთ გარემოს ქმნიან, რომ შეგიყვარდება ყველა…
საინტერესო ადამიანები…
ბევრი ღიმილი…
არავინ არავის არ აწყვეტინებს…
როცა ვიღაც არ გაცლის საუბარს, მერე უკვე სურვილი გეკარგება იმ ხალხში ყოფნის…
ბევრი სიცილი…
სასიამოვნო დეტალის გახსენება…
ყველა თავის სასიამოვნო დეტალს ყვება…
და უსმენ…
“თბები” ამბითა და ისტორიით.
ნაირ–ნაირი ამბები…
სურათები…
ოღონდ მე არ მაქვს, მარიამს აქვს დღემდე ჩემი აპარატი..
სამაგიეროდ ნასტასიას დრუნჩა…რომელსაც ხელში ვიგდებ…
ყველა სურათი ჩემი გადაღებული…
კადრს მიღმა დარჩენილი მე…
“ახალ წელს რას აპირებთ??? მოდი, რამე ვქნათ ახალ წელს”–ები…
“პიჟამო–party მოვაწყოთ”–ები…
იდეები…
გემრიელი რაღაცეები…
ნატალიას გამომცხვარი ნამცხვარი…
ღვინო უგემრიელესი…
არამარტო…
თითქოს ადრეც ვარ აქ ნამყოფი…
თითქოს ახალგაცნობილი არავინაა…
ისეთი sweet სიტუაცია…
ძალიან მიყვარხართ…
უკვე იმაზე მეტნი, ვიდრე აქამდე…
ეს ტექსტი წაიკითხეთ რა…
მიხვდებით ყველაფერს…
რასაც ვგრძნობ…
Join our group and you will find
Harmony and peace of mind
Make you better
We’re here to welcome you

We’re all on a journey to
Finding the real inner you
Make you better (make you better)
(We’re here to welcome you)

Time stops still when
You’ve lost love

Happiness
How’d you get to be
Happiness
How’d you get to find
Love, real love
Love, love, love

Floating in the magic world
Donate all your money we’ll
Make it better (make it better)
(We’re here to welcome you)

We can see you troubled soul
Give us all your money we’ll
Make it better (make it better)
(We’re here to welcome you)

Time stops still when
You’ve lost love

Happiness
How’d you get to be
Happiness
How’d you get to find
Love, real love
Love, love, love

We’ll be swimming in the sea
Of wisdom and serenity
Make you better

Happiness
How’d you get to be
Happiness
How’d you get to find
Love, real love
Love, love, love


ეს ის სიმღერაა, რომელსაც ვიდეოსაც უყურებთ ამ პოსტში…
:*
ანუ ამას…

ნახეთ ვიდეო და პოსტი თავიდან წაიკითხეთ.
Advertisements

18 thoughts on “ასტრალში გავედით…

  1. სოფი,მეც ძალიან მინდოდა იქ რომ ყოფილიყავი. ძალიან მინდოდა გამეცანი. ასეთი თბილი და ენერგიული, საყვარელი რომ ხარ. თბილისში ხო ხარ??? თუ ჯერ კიდევ გერმანიაში ხარ???ბლოგი მართლაც სასწაულია. დიდი სასწაული.

  2. უუუუ………..რამდენი ხანია მინდოდა წამეკითხა იმ საღამოს შესახებ, მე რომ ვერ მოვედი და გული ისე დამწყდა…ჰოდა, ახლა უფრო უნდა დამწყვეტოდა ასეთი კარგი საღამო რომ ყოფილა, მაგრამ პირიქით, ისე გავთბი და წარმოვიდგინე, ვითომ მეც იქ ვიყავი…ბლოგი სასწაულია, წარმოუდგენელი სასწაული…

  3. ხო, ემოცია ჩემშიც ზუსტად იგივეა. ოოო კარგი რა,საყვარელი შენ ხარ. :love:

  4. ეს პოსტი მაშინვე წავიკითხე, მაგრამ კომენტარი ვერ დავწერე რატომღაც, არ მინდოდა ძალად დაწერილი გამოსულიყო, თან მაშინ ჯერ კიდევ მქონდა გამოყოლილი ის ემოციები და.. ეხლა, მეორედ რომ ვკითხულობ, ყველაფერი ისევ ’ცოცხლდება’ თითქოს.. რა საყვარელი ხარ, ქეით : )

  5. ააააააააააააადავჟრუანტელდიგეთანხმები ყველაფერში და +2-ში +1 მართლა ისეთია რო მოგინდება ეფერო, თბილი და ლამაზთვალება+ 2 არანაირი ახალგაცნობილობა და დაძაბულობა არ იგრძნობოდა. რა ცუდია ადრე რომ წამოვედიძალიან მაგრად გაქვს აღწერილი და თანაც მშვენივრად გამოიყურებოდი, იგონებ რაღაცეებს : )

  6. aseti sitboebi ar camikitxavs didi xania 🙂 yevlaze bednieri var, rom shemidzlia tqventvis myudro garemo shevqmna :)dzalian vnerviulobdi, da mindoda yevlaferi kargad yofiliyo:*mixaria, rom gagyvat, sitboebi

  7. გოგო, მინდოდა ძალიან :(მაგრამ ვერ მოვახერხე. ამიტომაც მინდოდა შაბათ–კვირას, მაგრამ არაო და. 😀

  8. @ Chaotic – შენ ოღონდ ყოფილიყავი ჩვენთან და რამენაირად გაგიძლებდით :*@mr.picasso – მოტეხვა არა, უბრალოდ რაღაცნაირად ეგრე მოხდა. მეც ძალიან მომენატრე. :* :*@nastasia – უნივერზუმი რა არის???კი, მეც გამოყოლილი მაქვს ემოციები. @OTO – მეც პატარა :*

  9. მოკლედ მამრი ბლოგერები დაიკიდეთ ხომ:) გენაცვალე მომენატრე :*

  10. :შურ::Sმაგრამ მე ვერ გამოვდგებოდი მაგ სიმყუდროვეში, როგორც ყოველთვის, ახალგაცნობილებთან დაძაბულობის დასამალად ორმაგზე მეტს ვყბედობ 😀

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s