ქათამი არ დაფრინავს!!!

– მეზიზღება ყველაფერი, რაც დაფრინავს. მტრედი, ღამურა, ქათამი.

– ან, ქათამი არ დაფრინავს.

– ქათამი არ დაფრინავს???

და აქვე უნდა იყოს ისეთი სიცილაკი, რომელიც გამოხატავს ანკას სრულიად გაკვირვებულ სახეს, ბავშვურს და სახეს, რომელიც ელოდება რამე პასუხს 4 დანარჩენი ადამიანისგან.

– არა, ქათამი ვერ დაფრინავს.

– უი, არ ვიცოდი. და ხარხარი. ხარხარი, ისეთი, რომ თვალები გეხუჭება.

მიყვარს ასეთი შემთხვევები.

როდესაც ვზივარ სამარშრუტო ტაქსში და მთელ ხმაზე მესაუბრება ნუსა…

მივდივართ და არ ვჩერდებით. მთელი 10-15 კაცი გვისმენს და ჩვენ ეს აბსოლუტურად გვკიდია. ყოველ მეორე სიტყვაზე ვიგუდებით. “დადებითემოვცივდებით”. და ვიღაც მგზავრი: “უკაცრავად დიდი ბოდიში,რომ გეჩრებით საუბარში, მაგრამ აი იცით რა მაინტერესებს…”

ეს უკვე მეორე შემთხვევაა, როდესაც ტრანსპორტში თანამგზავრი მეჩრება საუბარში.  

მისმენს მისმენს, ჩუმად მაინც მისმინოს.

მიყვარს, როდესაც დღე სავსეა სულელური, მაგრამ მაინც კურიოზებით.  

– აუ ისე ნეტავ ანა თუ გველოდება???

და უცბად ვიყინებით. ამ მომენტში ნუცას საბოლოოდ ვუტყდები იმაში, რომ მასპინძლისთვის არ დამირეკავს და არ გამიფრთხილებია, რომ მივდივართ.  

– აუუ, მოგკლავ.

– არაუშავს, თუ სახლში არ დაგვხვდა, სადმე შევიდეთ, ბოლო–ბოლო.

ანუკა კარს გვიღებს. გაკვირვებული.  

– ან, ხო გველოდი??? – კი, შემოდით. არ შევდივარ. – ხო მართლა გველოდი???

– კიიიი, შემო.

– აბა რატომ გაქვს ასეთი სახე??? 

– ვაიმე, შემოოო.

და ყველაზე sweet ადამიანი მთელ “სამაინცეთა” შორის.

უთბილესი არსება. თავისი სინაზით, სიცილით. ხმით. ბაბისა.

მალე ნასწიკაც შემოგვიერთდა და დავიწყეთ.

რა??? 

რა და ის, რასაც უბრალოდ ვერ ავსახავ სიტყვებით. მეორეჯერ ვარ ანასთან და ვგრძნობ, რომ მისი სახლი, სტუმრები, აურა, სიტუაცია რაღაცას მიშვრება. ამდენი ძალიან დიდი ხანია არ მიცინია. პროჟექტორი, რომელშიც ვნახეთ ძალიან ლამაზი თუთიყუშები. მეგობარი ბლოგები… სიმღერები.

და დუდი. არა, ეს ასე არა,  

“აუ დუუუუუუუუუუუდ, მოდი რა”

და ისევ ჩვენი ხარხარი.

მართლა დიდი ხანია ამდენი არ მიცინია.


მანამდე 3 დღით ადრე ნუცას დაბადების დღე. ნუცამ დაწერა თავის პოსტში.

“ჩემი დაბადების დღე უკვე სხვა ისტორიაა. ზუსტად ისეთი დღე იყო, როგორიც მე მინდოდა და ჩაფიქრებული მქონდა. მარტო ჩემი ახლობლები, ბევრი სასმელი, ბევრი მუსიკა, გართობა, არეულობა, სიგიჟე, ცეკვა, ყირაზე გადასვლა, ჩემი ახლანდელი ‘ის’, რომელთანაც მსიამოვნებს ურთიერთობა…დღესაც კი მგონია რომ სიზმარი იყო, ფაქტიურად რაღაც მონაკვეთები არც მახსოვს ამ დღიდან და თანდათან ვაკეთებ აღდგენას.” ხოდა ამ ფრაზებს ერთ დიიიიდ + ს ვუწერ, იმიტომ, რომ ვეტანხმები. და მთავარი, ეს ის დღე იყო, როდესაც შევცვალე რაღაცით. მეორე დღეს ნუცა ჩემთან და გახსენება ვინ რას, როგორ და რატომ შვრებოდა. ლოგიკის შეგრძნების გარეშე.

მეტი რა დავწერო არვიცი.

მართლა დადებითად ვარ და რაღაც ისე ვარ.

მიყვარს ჩემი თავი ასეთი და იმედი მაქვს, რომ სხვასაც ვუყვარვარ ხოლმე ასეთი.

თუმცა იმედი მაქვს, რომ სხვას ყველანაირი ვუყვარვარ.

და მთავარი, რომელიც შენ გეხება, ვინც არ უნდა იყო მონიტორის მეორე მხარეს…

მე მიყვარხარ და სულ მკიდია შენ რას გრძნობ.

თქვენი მე.

Advertisements

5 thoughts on “ქათამი არ დაფრინავს!!!

  1. მეც ეგ მივირთვი და საერთოდ… ძალიან მიყვარს ეგ კერძი.

  2. ვერ ვიტან ქათმებს, ვერც მფრინავს და ვერც ადამიან-ქათმებს… P.S. არადა წინასაახალწლოდ მაინცდამაინც ქათმის გასიმპატიუება მხვდა წილად :@

  3. სიყვარული დაფრინაააავს…. ლალალაააეგეც გეზიზღება? :ჵ :ჵ გილოცავ დამდეგ 2010 წელს 🙂

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s