To Someone I don’t talk to as much as I’d like to

ეს არის ჩემი მირანდუხტი.
გავიცანი 2007 წელს, არტ–გენზე. იცით როგორია???
პატარა ბავშვივით ონავარი და მოუსვენარია. სულ იცინის. გარდა იმ უამრავი შემთხვევისა, როდესაც არ ტირის.
საყვარელი ადამიანი რომ არის, მაგაზე არ შევჩერდები.
მახსოვს მაშინ მსნ–ში ვკონტაქტობდით და უცბად მომწერა, იცი რა ბედნიერი ვარ, ვთხოვდებიო. გავიზიარე მისი სიხარული, გამიხარდა მისი სიხარული.
მერე იყო 2008 წლის 1 ივნისი. ვეებერთელა მუცლით რომმ მოგორდა. უსაყვარლესი.
მერე იყო ოქტომბერი. ნატალიას მოვლინება ქვეყნად. როგორ მიყვარს ეს პოსტი.
მერე ბედნიერი სამეული.
და ცრემლიანი 2009 წელი. დოდის ბლოგზე შევედი და თავზარი დამეცა.  თან სამსახურში მითხრეს, ჩვენი ჯგუფელის პანაშვიდზე მივდივართ დღესო და თურმე…
არც კი ვიცი ახლა როგორ აგგრძელებს ცხოვრებას.
სულ მენატრება. სულ მინდა, რომ იმაზე მეტად ვესაუბრო მას, ვიდრე ამას ფბ–ისა თუ პმ–ების საშუალებით ვახერხებ.
ვიცი ჩემი ბრალია. უფრო სწორად კი ჩემი დატვირთული გრაფიკის. ეს 1,5 თვეა სამსახურზე წუწუნის მეტს არაფერს ვაკეთებ. ბლოგზეც იშვიათად ვწერ და ვცდილობ მთლად არ დავკარგო საკუთარი თავი.
უბრალოდ მირა არის მორიგი კარგი ადამიანი, რომელიც ჩემია. 
Advertisements

2 thoughts on “To Someone I don’t talk to as much as I’d like to

  1. მეც ძალიან, ძალიან. :*****უსაყვარლესი ადამიანი ხარ. :**

  2. მადლობა ქეთ! მეც ძალიან მიყვარხარ.. მიუხედავად იმისა იშვიათად ვკონტაქტობთ, სულ მახსოვხარ და მიყვარხარ!!!! : ) ძალიან მაგარი ადამიანი ხარ! სულ მინდა ასეთი დარჩე! ჩემი! :* გაკოცე და დიდი მადლობა ამ პოსტისთვის! ❤

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s