To A deceased person I wish I could talk to

არც კი ვიცი, როგორ დავიწყო. სასწაულად მიჭირს და რაც არ უნდა იყოს, უნდა დავიწყო.
გარდაცვლილი ისაა, რომელიც 16 წლის ასაკში გამიქრა.
გარდაცვლილი ისაა, რომელიც მხოლოდ ვიდეო, აუდიო და აურაცხელი რაოდენობის ფოტო ჩანაწერშიღა შემომრჩა.
გარდაცვლილი ისაა, რომელზეც ჟურნალში სტატიას წერენ.
და მეტი არაფერი.
მეტი ყველაფერი მეხსიერებაშია.
აა და გარეგნობაში. თუმცა გააჩნია.
7 წელი ისე მალე გავიდა, რომ ვერც ავყევი თუ მივყევი.
მაპატიეთ, მართლა არ ვიცი რა და როგორ დავწერო.
უბრალოდ იმას დავწერ, ფეხბურთის, კალათბურთის, ჩოგბურთის, ინტელექტუალური თამაშების ყურება მომენატრა.
აა, კიდევ კარტის თამაში და მათემატიკის ამოხსნა.
ა და კიდევ, გეორგაფიული, კინემატოგრაფიული თამაშები.
აა და კიდევ ჭადრაკი.
და ბეკისთან (ჩემი კავკასიური ნაგაზი ოდესღაც) თამაში. რომ დაგვცინე ბექჰემის გამო არქმევთო 😀
და კიდევ ბევრად მნიშვნელოვანი ამბები, რომლებიც უფრო ემოციურია, ვიდრე ეს ყველაფერი.
ახლა შენი სახელი ბუსაკას ჰქვია და მიშტერებით უყურებს ხოლმე დიდ ოთახში, ჩარჩოში მოთავსებულ შენს სურათს. ხვდება ვითომ რამეს?! რავიცი, რავიცი. 🙂
Advertisements

5 thoughts on “To A deceased person I wish I could talk to

  1. სალი – ხო, მეც გამიჭირდა, მაგრამ მაინც ვქენი. დიდი მადლობა :**მირა – ხო, მარტო ეგ დაგვრჩენია.

  2. ისაღა დაგვრჩენია მოვიგონოთ სიყვარულით, ვიფიქროთ რომ კარგად არიან!..

  3. მგონია, ვერასოდეს დავწერ კონკრეტულად ამ წერილს. ყველაზე რთული მეჩვენება იმ 30-ში. ძლიერი ყოფილხარ 🙂

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s