თქვენ მას არ იცნობთ

დიდი ხანია მინდოდა აი ასე მარტივად მოვკალათებულიყავი ჩემს სკამზე, ასე ვნებიანად ჩამეგდო კომპიუტერის კლავიატურა ხელში და ასე გემრიელად, ანუ ხელის მარტივი და ჰაეროვანი მოძრაობებით დამეწერა პოსტი ადამიანზე, რომელიც ყველასათვის კარგად არის ნაცნობი.

არადა არა.

ის არის ჩემი მუზა (თითქმის ყოველთვის), ჩემი ავატარი (ნუ იდეაში მე ვარ ჩემივე ავატარი, მაგრამ გარეგნობით ის ჰგავს :)))) ), ჩემი სტაფილოსფერთმიანი ხუჭუჭას რეალური სახე ( ნუ ჯერ რათქმაუნდა მე შევისისხლხორცე ავატარი და მერე აღმოჩნდა, რომ ისიც ჰგავს ამ სურათის გოგოს).
ყოველდღე სამსახურში მისვლა მიხარია. ვიცი იქ დამხვდება და ან მომწერს რამეს, ან დამირეკავს, ან ჩამოვა/მნახავს.

არ მახსოვს სად და როგორ, მაგრამ „მზიურში“  „მზის ზეიმზე“ რომ შორიდან ვუყურებდი, ეგ მახსოვს. მაშინ ის ბავშვებს დიდ მზეებს ახატავდა სახეზე. მე კი უბრალოდ ვიცოდი, რომ ეს ფორუმელი გოგო ამა და ამ ნიკის ქვეშ წერდა.
მანამდე ფორუმი იყო, სადაც უბრალოდ მის პოსტებს დიდ ყურადღებასაც თითქოს არ ვაქცევდი. დიდად არც ის მიწერდა რამეს. სულ ეს იყო. მეტი არაფერი.
მერე მახსოვს ბლოგის კომენტარში დამიწერა, ძალიან საყვარელი ხარ და მომწონხარო. მერე კიდევ კომენტარი. არაერთი. „რა საყვარელი ხარ, ქეთ.“

მერე მე ვფიქრობდი, ასე როგორ შემიყვარა, საერთოდ არ მიცნობს–მეთქი. და მაინც, მიუხედავად ამისა, სულ ვგრძნობდი მის გვერდით ყოფნას.
მერე „ელვისში“ მე და გოჩა ვიყავით და გვერდით ვიღაცამ გოჩას შესძახა: „გაბოჯი (ანუ
gabo.ge)!!!”. 

აი ისეთია რა. როგორი “ტიპშებიც” მე მევასებიან.
არის სასწაულად პირდაპირი. ამაში ძალიან ვგავართ ერთმანეთს. არასოდეს ფარისევლობს, პირდაპირ და ღიად ამბობს იმას, რაც სათქმელია და ამაში ვერანაირ პრობლემას ვერ ხედავს.
ამის–და გამო არსებობენ ის ადამიანები, რომლებსაც ის, რბილად რომ ვთქვა, ძალიან არ მოსწონთ. მაგრამ მას ეს ისევ და ისევ ფეხებზე ჰკიდია, ცხოვრობს ამ “ვიღაცის მიერ მისი არ–მოწონებ”–ის პარალელურ სამყაროში.
არ ჩალიჩობს, რომ ვინმეს თავი მოაწონოს და მითუმეტეს შეაყვაროს. 

აი ამ პირდაპირობისა და არ–ფარისევლობის გამო მე არაადამიანურად მიყვარს.
არ არის მოთამაშე, არის პოხუისტი, ძველი ბიჭი, ჩემი არ იყოს.
თუმცა ჩემგან განსხვავებით, ქალური. 
ჩემსავით ბევრს იცინის. ა არა, ის ისტერიამდე და ტირილამდე არ მიდის ხოლმე. 
ჩემსავით უყვარს უარყოფითი შინაარსიის სიტყვების გამოყენება დადებით კონტექსტში და ეს ადეკვატურად ესმის. მაგ: არასოდეს გაბრაზდება, თუ მე ვეტყვი “საზიზღარო, მეზიზღები!” ან ” აუ რა გოიმი ხარ.” აქეთ “აუ რა ქაჯი ხარ” აქვს დამუღამებული. 
არის კეთილი, იცის რა გულწრფელი და რაც მთავარია, მყარი ურთიერთობა. 
რამდენიმე დღეა დააწინაურეს და სანამ ხალხი ბოღმისა და შურის ეპიცენტრში ყოფნას ამჯობინებდა, მე მთელი რამდენიმედღიანი სიხარულის შოკი მჭირდა.
ამ შოკიდან ჯერ ვერ გამოვსულვარ. მთელი გულით მახარებს მისი წარმატება, რადგან ზუსტად ვიცი, რომ იმსახურებს.
მსიამოვნებს ის მცირედი დახმარება, რასაც შიგადაშიგ მთხოვს ხოლმე. არ მეზარება, რადგან უზომოდ მიყვარს.

საერთო სურათის დადება მინდოდა, მაგრამ მაინც უცხო ხალხი შემოდის. ხოდა იყოს. თუ რამეა ჩემი fb-ზე ნანახი გექნებათ. 

სხვა მეტი რა დავწერო, არ ვიცი. თუ კიდევ რამე გამახსენდა, დავწერ. 
მანამდე კი ვიქნები უაღრესად ბანალური. 
zicke, ძალიან მიყვარხარ. 


Advertisements

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s