Batumi Notes

DSC_0581

რომელიღაც 22 საათის მიდამოები

ეს ჩემი ბათუმელი საყვარელი მეგობარი – ანაა. ერთმანეთი შარშანწინდელ ბიაფზე გავიცანით და მას შემდეგ სულ ვმეგობრობთ. არადა, წარმოიდგინეთ, ბიაფი მხოლოდ 1 კვირა გრძელდება ხოლმე და ჩვენ ისედაც ფესტივალის მე-2 თუ მე-3 დღეს გავიცანით ერთმანეთი. ერთადერთი, რაც გვაშორებს, კილომეტრებია. მე თბილისში ვარ, ის – აქ. თუმცა, სხვა ბარიერი ჩვენს ურთიერთობაში არ არსებობს და ეს ფაქტი ძალიან მახარებს. მის ქება-დიდებას არ მოვყვები; მეზარება 😀 მეზარება ანუ – ბევრი კარგი სიტყვის გამოყენება შემიძლია მის აღსაწერად და მე სასწაულად მეზარება ამდენი ზედსართავი სახელის აქ ჩამოწერა. იდეაში, რომ არ იყოს საქებ-სადიდებელი, ახლო მეგობარიც არ იქნებოდა. სიტყვაზე მენდეთ: ანა არის ჩემი ბათუმური შოკოლადი. ზოგჯერ მწარეა (იცის ხოლმე ემოციური წამოკივლებები 😀 მაგრამ მე ამ დროს მახსენდება ჩემი რთული ხასიათი და მეცინება. და რა თქმა უნდა, არასოდეს მწყინს.) და ძირითადად კი ტკბილია და ამიტომაც სულ მიჩნდება სურვილი ბევრი ვეფერო და ვკოცნო. მთლა შოკოლადივით ვერ ვკბეჩ, თორემ მაგასაც ვუკეთებ ხოლმე საყვარელ ადამიანებს 😀DSC_0585

***

გამარჯობა! ეს ისევ მე ვარ და ამჟამად ბათუმიდან მოგესალმებით. ბათუმი ისე დამხვდა, როგორც მინდოდა, რომ დამხვედროდა: წვიმით და მზით. მე არ ვიცი რამდენჯერ უნდა ჩამოვიდე აქ, რომ მოვიბეზრო. სექტემბრის ბათუმი მიყვარს იმიტომ, რომ არასასურველი ხალხისგან დაცლილია. კი – მწარედ გამომივიდა ამის თქმა. არა – არ ვნანობ, რომ ვთქვი სიმართლე. კი – ჩემ მიერ ნაფიქრი სუბიექტური სიმართლე.

CSC_0614

***

დილის რომელიღაც საათის დასასრული და შუადღის რომელიღაც საათის დასაწყისი

ზღვა არის ბობოქარი. ზღვა არის ქვიშიანი. ზღვა არის ჭუჭყიანი. ზღვა არის ნელ-თბილი. ზღვა არის მაინც მედუზიანი. და ზღვა არის ჩემი. მე სახის მარცხენა ნაწილი რომ უფრო წითელი და დამწვარი მაქვს, იმ ბიჭის ბრალია, ჩემგან მარჯვნივ რომ იწვა 😀 არც არაფერი, უბრალოდ ვუყურებდი და ამ ყურება-ყურებაში ჩამეძინა თავმიტრიალებულს 😀

DSC_0582

***

რომელიღაც 16 საათის მიდამოები

მე ჩემი დის პროვოცირებასა და ნერვების მოშლას არ ვახორციელებ არასოდეს. რაში მჭირდება?! აი მაგალითად, დღეს Privet Iz Batuma-ში ჩემი საყვარელი ცეზარითა და ქლაბ-სენდვიჩით სანამ ვისიამოვნებდი, ორივეს სურათები გადავუღე და ჩემს დას გავუგზავნე Viber-ში იმის პირობაზე, რომ ის ან სამსახურში იჯდა ან გიორგის აძინებდა. სურათების ნახვისას კი მომწერა: „აუუუუუ“. მე ჩემი დის პროვოცირებასა და ნერვების მოშლას არ ვახორციელებ არასოდეს.

***

არცერთი საათის მიდამოები

მიუხედავად იმისა, რომ ბიაფს სპეციალურად დავამთხვიე შვებულება, მინდა ამ თავისუფლებით კიდევ დიდხანს დავტკბე. ყველა ჩემს თვისებას ბოლო 2-3 წლის წინ ჩემი ფსიქოლოგი მეგობრის – მაიას მიერ დიაგოზი: “ინტროვერტი ხარ”-იც დაემატა. თუ ეს არ უნდა მეთქვა??? ნუ მოკლედ, რაც არის.

DSC_0617

***

რომელიღაც 18 საათის მიდამოები

გუშინ ანას სახლისკენ მიმავალს მისამართი ამერია, უფრო სწორად მისამართს გავცდი და წავედი ბათუმის ნაკლებად პრესტიჟულ უბანში. ბევრი კერძო სახლი და მოუწესრიგებელი გზები რომ დავინახე, მხოლოდ მაშინღა დავეჭვდი. თან ზღვიდან მოვდიოდი და დაღლილიც ვიყავი. საცურაო კოსტუმზე ზემოდან მქონდა გადაცმული მაისური და ჯინსის შორტები. მე კი ჩავთვალე, რომ აბსოლუტურად არასექსუალურად მეცვა, მაგრამ ამაში არ დამეთანხმა ვინმე ბათუმელი შუა ასაკის მამაკაცი. ჯერ საზიზღრად ამათვალიერა და შემდეგ გვერდით მდგომთან წამებში გამჭორა სანამ მივუახლოვდი და როდესაც მივუახლოვდი, ისღა გავიგე, პატარა გოგო არისო. გამიკვირდასავით. ამაზრზენი სახით კი გავხედე, მაგრამ თქმით არაფერი მითქვამს. დამეზარა. არ მიღირდა. ხოდა, პატარა გოგო რომელი კრიტერიუმით ვარ, არ ვიცი. ნუ მოკლედ.

 

 

***

ღამის 01 საათის მიდამოები

მე და ანა ახლა ბათუმის მე-3 საჯარო სკოლის ერთ საკლასო ოთახში ვართ შეყუჟულნი. ანა კედლებს ხატავს, მე პოსტს ვწერ და ანას ვუქმნი კარგ მუსიკალურ განწყობას. აი ახლა მაგალითად Lavern Baker-ის Tweedle Dee-ს ვუსმენთ. არაპროფესიონალის პირობაზე ანა ძალიან კარგად ხატავს. ისე, მაინტერესებს ყველა იმ ბავშვის რეაქცია, ვისთვისაც ღამის პირველ საათზე ამ საკლასო ოთახში ვიმყოფებით. მე ჩემი სკოლა მახსენდება და მენატრება.  ისიც მახსენდება, როდესაც თავად დავდიოდი ხატვაზე და დღემდე ჩემ მიერ დახატული ნატურმორტი სადღაც მაქვს შეჩურთული. ჩემი აუსრულებელი ოცნება კი ისაა, რომ ოდესმე ლამაზი ბინა ან სახლი მექნება, სადაც ჩარჩოში ჩასმულ ჩემს ნატურმორტს კედელზე მოვათავსებ და ყოველთვის, როდესაც შევხედავ, ერთ ხელში მარწყვის ლიქიორს მოვწრუპავ და ვიტყვი, რომ ბედნიერი ბავშვობა მქონდა. მინუსებს გამოვაკლებ და პლუსებს დავუმატებ. ლიქიორიან ჭიქას მეორეჯერ მოვიყუდებ და ბარემ იმასაც ვიტყვი, რომ ჩემს ცხოვრებასაც არაუშავს. აქაც შევეცდები მინუსების გამოკლებასა და პლუსების დამატებას.

DSC_0618

***

რა მნიშვნელობა აქვს საათის მიდამოებს

ქართველები ძალიან უზნეოები არიან. ბათუმის ტროტუარებზე საველოსიპედო გზა წითლად არის გამოკვეთილი და ფეხით მოსიარულეები ჯინაზე ამ გზაზე დადიან. არადა მათი გზაც იქვეა. მაგრამ ამას ხომ უნდა ცოტაოდენი ზნე?! მე ქართველი არ ვარ, მე ფრანგი ვარ.

Advertisements

8 thoughts on “Batumi Notes

dsh!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s