Brooklyn Baby – Lana Del Rey

მაშინ, როდესაც ლიზი ახალ სასცენო სახელს დაირქვამს, ნიუ იორკის ცაზე გამეფებული მზის სხივი მიწის პატარა მონაკვეთს მოზომავს და გააცხელებს. მაშინ, როდესაც ლიზი ტუჩებს გაიდიდებს, მისი თაყვანისმცემლები Youtube-ზე კიდევ ასჯერ მოისმენენ მის რომელიმე სიმღერას. მაშინ, როდესაც ლიზი რომანს გააბამს Guns’N’Roses-ის ვოკალისტ Axl Rose-სთან, ლიზის მამა კიდევ ერთ ზედმეტ მილიონ დოლარს იშოვის. გაიცანით, ეს ლიზია. ამერიკული შოუ-ბიზნესის ყველაზე თუ არა, ერთერთი ყველაზე თავნება გოგონა.

Continue reading

Advertisements

Agnes Obel და შორი შორე

shoreeeee

როდესაც აგნეს ობელი თავის თხელ, ლამაზ და ნატიფ თითებს პიანინოს შეახებს და ხალებიან კისერს მოიღერებს, პირობას ვიძლევი – ჩემს უბრალო თითებს ჩემსავე ჩვეულებრივ კისერს მოვხვევ, თვალებს დავხუჭავ, თავს სადღაც უკან გადავაგდებ, მოვდუნდები და მხოლოდ ვისუნთქებ. მისი გარეგნობა იმდენად უხდება პიანინოს, თითქოს თავიდანვე იცი, რომ მისი მუსიკაც ასეთივე მიმზიდველი იქნება. Continue reading

Junip Inertial Tunes

jose როდესაც გონსალესების ოჯახი არგენტინიდან 1976 წელს შვედეთში გაემგზავრა საცხოვრებლად, მაშინ ვერავინ წარმოიდგენდა, რომ ორი წლის შემდეგ დაბადებული José González მუსიკის წერას გადაწყვეტდა. შვედეთის ერთ პატარა ქალაქ – Gothenburg-ს მუსიკოსი ასე იხსენებს: “ეს ძალიან პატარა ქალაქია სულ რაღაც ნახევარი მილიონი მაცხოვრებლით. სამაგიეროდ, ის არის არაჩვეულებრივი მუსიკის ქალაქი ოკეანის პირას. მართალია, ხშირად წვიმს, მაგრამ ზაფხულში იგი ძალიან ლამაზია.”

1998 წელს ხოსე დაეკონტაქტა ბავშვობის ორ მეგობარს – ელიას არაიასა და ტობიას ვინტერკორნს. თავიდან ისინი ჯგუფს ჰობიდ აღიქვამდნენ, თანაც სამივეს ჰქონდა თავისი საქმე: ტობიასი მასწავლებელი იყო, ელიასი ხელოვნებათმცოდნეობის სტუდენტი და თავად გონსალესი კი ბიოქიმიას სწავლობდა. Continue reading

12 years a Blur

პირველი რა გახსენდებათ ამ ორი სიმღერის მოსმენისას?


მაშინ სხვა დრო იყო…

  • უდარდელი ბავშვობა,
  • ფანჯრებში მზის მუდმივად შემომავალი სხივები,
  • ნაყინი N რაოდენობით,
  • აბეზარი, უმისამართოდ მფრინავი ბუზები ყველა ოთახის ჭაღის ქვეშ,
  • მამაჩემი სპორტულ შორტებში და ფარფატა დედაჩემი ყვავილებიან სარაფანში

Continue reading

The very short life of Nick Drake

აღსანიშნავია ის ირონიული ფაქტი, რომ ნიკ დრეიკის სიმღერებმა წარმოუდგენელი პოპულარობა მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ მოიპოვეს. 2005 წელს ბრიტანული ტელევიზიის Channel 4-მა ყველა დროის 100 საუკეთესო ალბომს შორის “Five Leaves Left” განათავსა 85-ე ადგილზე, ხოლო 2003 წელს კი ჟურნალმა “Rolling Stone”-მა 280-ე ადგილზე ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომს შორის. ეს ორი და სხვა უამრავი. სიცოცხლეში კი იმდენად წარუმატებელი იყო, რომ სულ უფრო ჩაიკეტა თავში და ბოლოს მშობლების სახლშიც დაბრუნდა. გახდა ასოციალური და უახლოეს ადამიანებსაც არ ეკონტაქტებოდა. მოლის ისიც კი უთხრა, ვერ ვიტან სახლში ყოფნას, მაგრამ სხვაგან ყოფნა უფრო მეტად არ შემიძლიაო. მისი მეგობარი Robert Kirby იხსენებს ნიკის ჩვეულ ვიზიტს: “ის მოვიდოდა ხოლმე და ხმას არ იღებდა, დაჯდებოდა, უსმენდა მუსიკას, მოწევდა, დალევდა, იქვე დაიძინებდა ღამით, 2-3 დღის შემდეგ კი ის იქ აღარ იყო, მიდიოდა. შემდეგ 3 თვის შემდეგ დაბრუნდებოდა”.

tumblr_lknd6vRMPC1qdgrgs

ის დაჯდებოდა დედამისის – მოლის მანქანაზე და საათობით დადიოდა უმისამართოდ და უაზროდ, სანამ ბენზინი არ გაუთავდებოდა. შემდეგ მშობლებს ურეკავდა, რომ მოეკითხათ მისთვის. მისი დაავადების ყველაზე მძიმე პერიოდში ის აღარ იბანდა თმებს და აღარ იჭრიდა ფრჩხილებს. ნერვული შეტევის გამო საავადმყოფოში იწვა 5 კვირით.

nick-drake-piano-Victoria_Waymouth_small

Mary “Molly” Drake შედის შვილის საძინებელ ოთახში დაახლოებით 12 სთ-ზე (რადგან ნიკი ამ დროს იღვიძებს, ძირითადად) და ლოგინზე ხედავს ნიკის გრძელ ფეხებს. სუიციდის კვალი თითქოს არ შეინიშნება, მაგრამ იქვე დევს Nick-ის წერილი, რომლის ადრესატიც არის სოფია რაიდი (Sophia Ryde). ნიკს რომ მუდმივად პრობლემები ჰქონდა ძილთან დაკავშირებით, ეს მოლიმ იცოდა. უძილობისას, ღამღამობით ნიკი მღეროდა ან სიმღერებს უსმენდა. ძილით კი დილაობით იძინებდა. ოჯახმა ისიც იცოდა, რომ გამთენიისას ნიკი სამზარეულოში საჭმელად გადიოდა ხოლმე. თუმცა, იმ ღამეს ხმაური არ გაუგიათ. ნიკი ადრე წავიდა დასაძინებლად, ანტიდეპრესანტ ამიტრიფტილინის ზედმეტი დოზა მიიღო იმისათვის, რომ როგორც თვითონ ამბობდა, “to help him sleep”.

nick

ნიკს უყვარდა სოფია, სოფიას არ უყვარდა ნიკი. ალბათ ამიტომაც სოფიას თხოვნით, იგი ყველგან მოხსენიებულია, როგორც ნიკის მეგობარი “best (girl) friend” და არა როგორც შეყვარებული ან “The nearest thing” to a girlfriend in his life, როგორც ნიკის ბიოგრაფი მას მოიხსენიებს. ჩვენ ის ვიცით, რომ ნიკის გარდაცვალებამდე 1 კვირით ადრე, სოფიამ დრო ითხოვა მისგან, მას შემდეგ კი აღარ უნახავს.

Nick_Drake

მავანნი ამბობენ, რომ ნიკმა თავი მოიკლა, რადგან მას ხელი ჰქონდა ცხოვრებაზე ჩაქნეულიო. მავანნი კი ირწმუნებიან, რომ ის უბრალოდ ცდილობდა ნორმალურად დაეძინა და უბედური შემთხვევითობის მსხვერპლი გახდაო. მის ამერიკელ პროდუსერს – ჯო ბოიდს (Joe Boyd) ურჩევნია სჯეროდეს, რომ ნიკის მიერ ანტიდეპრესანტის დოზის გადაჭარბება შემთხვევითობა იყო. ის იხსენებს, რომ ნიკის მშობლებმა მისი ცხოვრების ბოლო პერიოდი აღწერეს, როგორც ძალიან პოზიტიური და მას გადაწყვეტილი ჰქონდა ლონდონში დაბრუნება სამუსიკო კარიერის გასანახლებლად. მეორეს მხრივ ნიკის და – მსახიობ გაბრიელ დრეიკს (Gabrielle Drake) ურჩევნია იფიქროს, რომ ძმის გარდაცვალება შემთხვევითობა არ ყოფილა. “მე მირჩევნია ვიფიქრო, რომ მან თავი მოიკლა. მივიჩნევ, რომ მან ეს ჩაიდინა, რადგან ამ ყველაფერის (მწვავე დეპრესია, უძილობა) დასრულება უნდოდა, და არა იმას, რომ ეს ტრაგიკული შეცდომა დაემართა.

images

ნიკის სიმღერები გამოირჩევა მელანქოლიით. ალბათ ამიტომ მომეწონა მეც. თავიდან ვფიქრობდი, რომ ყველაზე მეტად River Man მომწონდა, მაგრამ შემდეგ დანარჩენებს გავუყევი და ყველა მიყვარს. ყველა განსხვავებულია და ამავდროულად ერთნაირი. მიიჩნევა, რომ დრეიკი ერთერთი ყველაზე ვერდაფასებული (underrated) მუსიკოსია იმ პერიოდისა, რომელშიც მოღვაწეობდა. პოპულარობა არ სწვევია და ამის შესახებაც არაერთხელ დაწერილა. მიზეზი კი ისაა, რომ ნიკ დრეიკი არასოდეს ყოფილა კომერციული მომღერალი.

გარდაიცვალა 26 წლის ასაკში, Club27-მდე 1 წელი დააკლდა და მიუხედავად ასეთი მოკლე ცხოვრებისა, მოასწრო 3 ალბომის ჩაწერა, რომელშიც დაეხმარა ზევით ნახსენები ამერიკელი ახალგაზრდა პროდუსერი – ჯო ბოიდი.

Five Leaves Left

Five_Leaves_Left

ნიკის პირველი ალბომი, რომლის გამოცემაში ჯო ბოიდი ეხმარება, თარიღდება 1968-1969 წლებით. ამ წელს ნიკი 20-21 წლისაა და იმის გამო, რომ ჩაწერა ლინდონში მიმდინარეობდა, დრეიკი იძულებული იყო, ლექციები გაეცდინა რათა მატარებლით გამომგზავრებულიყო ხოლმე კემბრიჯიდან ინგლისის დედაქალაქისკენ. ჩაწერის პერიოდმა რთულად ჩაიარა, ამას ემატება ისიც, რომ ალბომის გამოცემაც გადაიდო რამდენიმე თვით. პლუს, პრობლემა იმაშიც მდგომარეობდა, რომ ალბომი არ იყო მატერიალურად მხარდაჭერილი. თუმცაღა, ალბომის გამოსვლის შემდეგ ალბომის პირველი სიმღერა “Time Has Told Me” ფართო მასებში პოპულარული გახდა. დრეიკი გამოჩნდა პრესის ფურცლებზე. ზოგი თვლიდა, რომ სიმღერა იყო პოეტური და საინტერესო, ზოგი კი გამოთქვამდა აზრს, რომ სიმღერაში არაფერი იყო აღმაფრთოვანებელი საიმისოდ, რომ საინტერესოდ ჩაგეთვალა იგი. სიმღერას BBC-ის რადიოშიც ატრიალებდნენ. ინტერვიუში ნიკის და – მსახიობი გაბრიელი იხსენებს: “ის ძალიან გულჩაკეტილი იყო. მე კი ვიცოდი, რომ ალბომს წერდა, მაგრამ არ ვიცოდი რა სტადიაში იყო ამ ალბომის გამოცემა. ერთ დღესაც ჩემს ოთახში შემოვიდა, მითხრა: “ინებე” (“There you are”), ალბომი ლოგინის მიმართულებით ისროლა და ოთახიდან გავიდა.
ამავე ალბომში შედის ზევით ნახსენები სიმღერა “River Man”, რომელიც ჩემის აზრით, ნიკის საუკეთესო სიმღერაა.


სიმღერის ტექსტის მთავარი პერსონაჟი არის ვინმე Betty. ვინაიდან დრეიკს არასოდეს გაუმხელია Betty-ს წარმომავლობა, არსებობდა მოსაზრება, რომ ნიკმა ის დააკოპირა მის მიერ კემბრიჯში ნასწავლი William Wordsworth-ის პოემა “The Idiot Boy”-სგან. თუმცა რეალურად, ამ ორ ლექსს (დრეიკისა და ვორდსვორტის) მხოლოდ სახელი Betty აერთიანებთ და სხვა არანაირი მსგავსება არ ფიქსირდება.

ასევე გამოვარჩევდი მის სიმღერებს ამავე ალბომიდან “Day Is Done”, “The Thoughts Of Mary Jane”, და ასევე ძალიან საყვარელი სიმღერას “Fruit Tree”, რომელიც, ჩემი აზრით, ეხება მის ვერ-მოპოვებულ პოპულარობას, ცხოვრებისეულ სირთულეებსა და მომავალ გარდაცვალებას.



 

Bryter Layter

Bryter_Layter

კემბრიჯში სწავლის დამთავრებამდე 9 თვით ადრე ნიკმა მიატოვა განათლების მიღება და გადავიდა ლონდონში მუსიკალური კარიერის გასაგრძელებლად. მამამისი წერილებს უგზავნიდა ნიკს, სადაც უხსნიდა, თუ რა უარყოფითი მხარე ჰქონდა სწავლის მიტოვებას. უხსნიდა, რომ დიპლომი ერთგვარი საყდრენი იქნებოდა მისთვის, რაზეც ნიკი პასუხობდა, რომ ეს საყრდენი ზუსტად ის იყო, რაც მას საერთოდ არ უნდოდა და არ აინტერესებდა. მუსიკოსმა ლონდონში ჩასვლის პირველი ხანები აქა-იქ გაატარა. ხან დასთან – გაბრიელთან იყო, ხანაც მეგობრებთან. ბოლოს ჯო ბოიდმა მას ბინა უშოვა. 1969 წლის აგვისტოში ნიკმა 3 ახალი სიმღერა ჩაწერა. 2 თვის შემდეგ ის სიმღერების შესასრულებლად Royal Festival Hall-შიც გამოვიდა. მომღერალი მაიკლ ჩეპმენი იხსენებს: ხალხს ნიკისგან მისამღერიანი სიმღერები უნდოდა. ისინი საერთოდ ვერ მიხვდნენ ნიკის ჟანრს და ვერ გაუგეს მის მელანქოლიურ სიმღერებს. ნიკს არაფერი უთქვამს მთელი საღამოს მანძილზე. ეს ყველაფერი საკმაოდ რთული საყურებელი იყო. არ ვიცი, ხალხი რას ელოდა. მათ ხომ უნდა სცოდნოდათ, რომ ნიკის სიმღერებს ღიღინით ვერ აყვებოდნენ. ამ შემთხვევის შემდეგ ნიკი ცდილობდა live კონცერტებზე დიდად არ გამოჩენილიყო. ხოლო სადაც იმღერა, ძალიან ცოტა ადამიანი დაესწრო. დრეიკს უხალისოდ მღეროდა და არ აქცევდა დამსწრე მსმენელებს ყურადღებას.
მიუხედავად პირველი ალბომის “Five Leaves Left”-ის კომერციულად წარუმატებელი live შესრულებისა, ბოიდი მაინც ცდილობდა კარგი ალბომი გამოეცა. მან დაითანხმა დრეიკი, რომ ცოტა შეეცვალათ სიმღერების აკუსტიკა: მათში შეიტანეს ჯაზის ელემენტები, ასევე ინსტუმენტები: ბასი და დასარტყამები. ბოიდი მაქსიმალურად ცდილობდა, რომ ალბომი პოპულარული ყოფილიყო, თუმცა ეს ალბომი 3000-ზე ნაკლები ეგზემპლარით გაიყიდა მხოლოდ. შეფასებები ისევ არაერთგვაროვანი იყო: თუ ერთი მუსიკალური ჟურნალი მოიხსენიებდა დრეიკს შესანიშნავ გიტარისტად, მეორე ჟურნალი უწოდებდა ალბომს ფოლკისა და კოქტეილ ჯაზის უცნაურ მიქსს.
ალბომის გამოცემის შემდეგ დრეიკი ლოს ანჟელესში გაემგზავრა, რათა ემუშავა კომპანია “Warner Brothers”-თან ფილმის საუნდტრეკებზე. აქ ნიკმა კიდევ ერთი Live შესრულება ჩაატარა. მომღერალი Ralph McTell იხსენებს, თუ როგორ მოულოდნელად დატოვა სცენა დრეიკმა “Fruit Tree”-ის შესრულებისას. ეს და წინა იმედგაცრუებები ნიკს გადაეზარდა დეპრესიაში, ოჯახის თხოვნით ფსიქიატრთანაც დაიწყო სიარული, დაენიშნა ანტიდეპრესანტების კურსი, თუმცა თავად დრეიკი მეგობრებისგან მალავდა ამ ფაქტს. თანაც, მან იცოდა წამლების გვერდითი ეფექტები მარიხუანასთან მიმართებაში და ცდილობდა წამლები არ მიეღო.
ალბომის გამორჩეული სიმღერაა “Northern Sky”, რომელიც ჟღერს ჩემი საყვარელი ფილმის “Serendipity”-ს ბოლო, დასკვნით ნაწილში.

 

Pink Moon

NickDrakePinkMoon

ეს არის ნიკ დრეიკის მესამე და უკანასკნელი ალბომი, რომელიც გამოიცა 1972 წელს – მის გარდაცვალებამდე 2 წლით ადრე. ამ ალბომის სიმღერების ტექსტებს პირდაპირ ეტყობათ ნიკის მიერ მის იმდროინდელ დეპრესიასთან ბრძოლის კვალი. სიმღერები უფრო მოკლეა, ვიდრე მისი 2 წინამორბედი ალბომებში შესული სიმღერები. ისევე, როგორც მისი წინა ალბომები, ეს ალბომიც არ გაიყიდა წარმატებით მისი სიცოცხლის მანძილზე. თუმცა კრიტიკოსები მის ნიჭსა და სიმღერებს არ აკლებდნენ შეფასებებს. ჟურნალი “Rolling Stone” იწერებოდა, რომ “ნიკის ხიბლი მდგომარეობს მის საოცარ თავდაჯერებაში, რომელიც ყველასთვის მშობლიური ხდება. ის ყველა სიმღერით თითქოს რაღაც საიდუმლოს გვიმხელს”.
ამავე დროს ნიკმა არჩია იზოლირებული ყოფილიყო ლონდონში, დეპრესია განსაკუთრებით გაუმწვავდა და ფსიქიატრთან აქტიური სიარული დაიწყო, თუმცა ანტიდეპრესანტებს არ ღებულობდა, ვინაიდან მუდმივად ეწეოდა მარიხუანას.
მესამე ალბომის გამოშვების შემდეგ, რომელმაც აგრეთვე ვერ ჰპოვა წარმატება, დრეიკი უფრო დეპრესიული და იმედგაცრუებული გახდა. მან გადაწყვიტა თავი დაენებებინა მუსიკის წერისთვის, აბსოლუტურად განმარტოვდა, არავის ეკონტაქტებოდა და ფიქრობდა კარიერის შეცვლაზეც.
ალბომის გამორჩეული სიმღერაა იდენტური სახელწოდების მატარებელი სიმღერა “Pink Moon”, აგრეთვე “Place to Be”, “Things Behind The Sun”



და “From The Morning”, რომლის სიტყვები – “Now we rise, we are everywhere” ამოტვიფრულია ნიკის საფლავის ქვაზე.

grave nick

მისი უკანასკნელი სიმღერაა “Black Eyed Dog”, რომელიც პირდაპირ ასახავს მის სავალალო დეპრესიულ მდგომარეობას. სიმღერის სათაური შთაგონებული იყო უინსტონ ჩერჩილის აღწერიდან. მან დეპრესია გააიგივა “Black Dog”-თან. IMDB-ში ავსტრალიელი მსახიობის Heath Ledger-ის ბიოგრაფიაში ვკითხულობთ, რომ ის ნიკ დრეიკის შემოქმედების დიდი თაყვანისმცემელია. ეს ხდება მიზეზი, რომ ჰიტი ზევით ნახსენებ სიმღერაზე იღებს კლიპს, სადაც მონაწილოებს თვითონაც. კლიპის ბოლოს სიმბოლურად იგი აბაზანაში იხრჩობს თავს. რა საოცარი დამთხვევაა არა??? ჰიტიც ხომ ზუსტად ანტიდეპრესანტების ზედმეტი გამოყენებისგან გარდაიცვალა.

images (1)

როდესაც ამ პოსტის დაწერა გადავწყვიტე, “The Curious Case of Benjamin Button”-ით ინსპირირებულს სათაურზე ბევრი არ მიფიქრია. პოსტიც იწყება არა დაბადებით, არამედ გარდაცვალებით, ფილმის მსგავსად. წერა შუამდე მქონდა მიყვანილი, როდესაც youtube-ზე ამ ვიდეოებს გადავეყარე. ამ ფილმში მონაწილე მსახიობს – ბრედ პიტს რადიოში გადაცემა გაუკეთებია ნიკის შესახებ. თავის დროზე, 2004 წელს ბრედ პიტს ძალიან გაუხარდა, როდესაც ამ გადაცემის წაყვანა შესთავაზეს: “I was introduced to Nick Drake’s music about five years ago, and am a huge admirer of his records. I was delighted to be asked and pleased that I was able to fit it into my schedule”.
არ შემიძლია არ გაგიზიაროთ რადიო-გადაცემა.



1958-2009

მთელი ბავშვობა ვუსმენდი.

დღეს მისი დაბადებიდან 56-ე წელი შესრულდა.


I was wandering in the rain
Mask of life, feelin’ insane
Swift and sudden fall from grace
Sunny days seem far away

 

Rest In Peace

Woodkid – I Love you

ლანა დელ რეის (Lana Del Rey) კლიპი Born To Die იცით ვისი გადაღებულია? იოან ლემუანის. ალბათ ყველას გაეცინება ამ ამ შემთხვევაში უინტერესო ამბით. ვინ არის Yoann Lemoine და რითი არის ის გამორჩეული გარდა იმისა, რომ ჩემსავით მარტის თევზებია?

ჰმ 🙂

მე გეტყვით იმას, რომ იოანს ასე ვერ იცნობთ; აუცილებელია მისი სასცენო ფსევდონიმიც იცოდეთ და თუ არ იცით, მე გეტყვით: Woodkid. ის ლიონელია, თუმცა სურათი რომ ნახოთ, ეგრევე მიხვდებით, რომ ებრაული სისხლი აქვს. სასწავლებლად ლონდონში გაემართა წლების წინ. ახლა კი ისევ საფრანგეთს დაუბრუნდა, ოღონდ ამჯერად პარიზს.
ეს კლიპი თავიდან რომ ჩავრთე, შემეშინდა და გამოვრთე. არა-თავიდან რომ ჩავრთე, არ მომეწონა და გამოვრთე. და არა-არა-თავიდან რომ ჩავრთე, შემიყვარდა. ეს მოდელი მამაკაცი რუსი მოდელი მატვეი ლიკოვია და რომ არა მისი მოდელობა და საზღვარგარეთ ცხოვრება (ალბათ საფრანგეთში), მეეჭვება Yoann Lemoine-ს ის რუსეთში ეძებნა. კლიპის რეჟისორი რა თქმა უნდა, თვითონაა და ფრიად სანახაობრივი.

თვითონ Woodkid იქით იყოს და Yoann Lemoine-მა Pharrell-ის Happy-ს ვიდეოს კრეატიული დირექტორი გახლავთ. სულ ნომინაციებზეა წარდგენილი. ხან იმარჯვებს, ხან ვერა.
გიტოვებთ ამ ვიდეოს:

да уж

Дождь.
Забытые признания в любви,
Возникшие нечаянно стихи
О том,
Как нам когда-то было
Хорошо
Лететь глазами прямо в океан,
Вдыхать его огни и чей-то дым,
За ним,
Танцуя над обрывом.

Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке
Интересно, как ты там.

Здесь
По-прежнему обратная луна,
И ночью поезд едет по мосту,
И свет
Из самых дальних окон.
Ну и что,
Что мне немного грустно от вина
И хочется опять сойти с ума,
И ждать дождя и новостей.

Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.
Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.
Интересно, как ты там,
Буду думать, что в порядке.

Всё в порядке!

თუ რამის გამო უნდა მიყვარს ზემა, უპირველეს ყოვლისა მისი ტექსტების გამო.

Wilkinson – Afterglow

ეს ის კლიპი და სიმღერაა, რომელმაც Bonobo – You Know ჩაანაცვლა ბლოგის მარცხენა პანელში. მუსიკის ავტორია ლონდონელი მუსიკალური პროდუსერი – მარკ უილკინსონი (Mark Wilkinson) , ვოკალი ეკუთვნის აგრეთვე ბრიტანელ მომღერალ ბეკი ჰილს (Becky Hill). სიმღერა შესულია მარკის სადებიუტო ალბომ “Lazers Not Included”-ში. 2013 წლის 20 ოქტომბერს სიმღერამ UK Singles Chart-ში დაიკავა მე-8, ხოლო UK Dance Chart-ში 1-ლი ადგილი. ვიდეო მოგვითხრობს შეყვარებული წყვილის შესახებ, რომელსაც 5 წლიანი ურთიერთობა აკავშირებთ. ვიდეოში არის სტატისტიკური მონაცემები იმ ყველაფრისა, რაც ამ წყვილს ერთად გადახდენია თავს. Paul – ავსტრალიელი მსახიობი Leighton Sharpe, Dana – დანიელი მოდელი Ida Marie.

მე პირადად სიმღერაც და კლიპიც ძალიან მომეწონა. ბევრი ისეთი დეტალია, რასაც ალბათ არ დავკვირვებივართ :)))

p.s. დიდი ხანია ვაპირებდი და ბარემ ამ ვიდეოთი დავიწყებ პოსტების სერიას ამა თუ იმ მუსიკალური კლიპის შესახებ.

Club27

The most of all I miss Amy Winehouse!

ყველა იმ ცნობილი მუსიკოსის გახსენებისას, ვინც 27 წლის ასაკში გარდაიცვალა, მე ყველაზე მეტად ეს ადამიანი მენატრება. ეს 10-20 წლის მერეც ასე იქნება, რადგან ემი იყო მომღერალი, რომელიც შემოიჭრა ჩემს მუსიკალურ განზომილებაში და მიუხედავად ახალგაზრდა ასაკისა, ყველა სხვა დანარჩენის გვერდით დაიკავა დამსახურებული ადგილი. მისი არცერთი ალბომი არ მაქვს, როგორც ასეთი. არც მინდა. არ მინდა მომბეზრდეს და ყველა სიმღერა ვიცოდე. პირიქით, მსიამოვნებს იმის შეგრძნება, როდესაც რამე ახალი (ახალი რა, ჩემთვის ახალი) სიმღერა მეჩეხება youtube-ში. აი ახლაც მისი ერთ-ერთი youtube list ჩავრთე და ვუსმენ ძალიან, ძალიან, ძალიან, ძალიან კარგ და ჩემთვის ახალ სიმღერას.

თავის დროზე Brit Awards-ის ყურებისას ვნახე ეს სვირინგებიანი და ექსცენტრიული გოგონა და ერთი ნახვით შემიყვარდა. ყველაზე მეტად მის მიერ დაწერილი ტექსტები მიყვარს, რომლებიც რა თქმა უნდა ზუსტად გამოხატავენ მის იმჟამინდელ რეალურ მდგომარეობას. დღეს 23 ივლისია, მისი გარდაცვალებიდან ზუსტად 3 წელი გავიდა. ნეტავ არსებობდნენ იმპულსები, რომელთა საშუალებით ის შეძლებდა ახალი სიმღერებისა და მუსიკის აქეთ გადმოგზავნას. ჩემზე ბედნიერი არ ვიცი, ვინ იქნებოდა.

ყველაზე მეტად მისი ეს სიმღერა მიყვარს: ტექსტი აქვს არაბუნებრივად ბუნებრივი და თუ მე სადმე შემიძლია საკუთარ თავზე რამე ვთქვა, ეს სიმღერა უნდა ვისმინო. Continue reading

Chet Faker-ის ალტერნატიული ამბავი

ზოგადად
სოულისა და დაუნტემპოს ჰიბრიდის აღმოჩენამდე ის უფრო წარმატებით აღმოვაჩინე, რომ მშვიდი მომღერალია. ხმა აქვს ჩვეულებრივი, არაფრით გამორჩეული, და მაინც, სასიამოვნო.

chet-faker_075317805564

სახელი
სახელების ცვლილება მისთვის უკვე იმდენად ჩვეულებრივი მომენტია, რომ დარწმუნებული ვარ – ახლა რომ მომღერლობას თავი დაანებოს და მერე დაბრუნება მოუნდეს, სხვა სახელით დაბრუნდება. ჩვევა აქვს ასეთი და გაუკეთებია კიდევაც ეს. აბა მართლა Chet Faker კი არ არის, Nicholas James Murphy გახლავთ, ავსტრალიის (კერძოდ კი, მელბურნის) მოქალაქე. ჯერ იყო ჯგუფი “Sunday Kicks”, შემდეგ ელექტრონული დუეტი “Knicks”, შემდეგ უბრალოდ Atlas Murphy და ბოლოს Chet Baker-ის საპატივსაცემოდ დაირქვა ეს სახელი. Chet-Faker-Built-on-Glass-Album-Review
Continue reading

Breathe In

ამასწინათ ვფიქრობდი 35-45 წლის ასაკში მყოფ მამაკაცებზე. ხო, აი ზუსტად იმ ასაკის მამაკაცებზე, როდესაც ძირითადად კრიზისული პერიოდი აქვთ ხოლმე. თან ქალებისგან განსხვავებით არც ტირიან, არც გამოხატავენ ემოციებს და არც დეპრესიას ებრძვიან.

Breathe-In-011

Continue reading

spiced childhood

მახსოვს სიტყვა spice-ის მნიშვნელობას ვითხოვდი ჩემი უფროსი დისგან. “წიწაკიანი”-ო. მაგრამ მე ვერაფრით ვაკავშირებდი გოგოებთან ამ სიტყვას. ბოლოს შევჯერდით იმაზე, რომ ცხარე გოგოები იყვნენ.

რამდენიმე დღის წინ ჩემი ძველი, პატარა ყუთი გამოვიღე შემთხვევით. ჟურნალ-გაზეთებიდან ამოჭრილი მათი სურათებით არის სავსე. მათნაირობას რომ ვოცნებობდი და David Beckham-ი რომ შემიყვარდა. მერე მამაჩემთან რომ მივედით, რომელია ეს ბიჭი-მეთქი. ისე კი გაუკვირდა 8-13 წლის გოგოებს რა ესაქმებათ ფეხბურთთანო, მაგრამ თურმე გვესაქმებოდა. იმ სურათებში ისეთები არიან, როგორებიც იმ ძველ კლიპებში. (პ.ს. რაღაცნაირი გრძნობა მეუფლება ხოლმე, როდესაც მახსენდება, რომ In November 1996, Beckham was abroad on his first trip with the England squad, in Tbilisi, Georgia. There, he saw the video that would change his life. It was “Say You’ll Be There” by the Spice Girls. Beckham pointed at the screen and said to his best friend Gary Neville that the girl dressed in a black PVC catsuit (Victoria) was the woman he wanted and if she wanted him, they would be together for ever. A few months later, they began dating.)

ყველაზე მეტად ეს ორი სიმღერა მიყვარს მათი შემოქმედებიდან. მშვიდი სიმღერებია და მელოდიური.

ამას წინათ ვიქტორიას ფბ გვერდს ვათვალიერებდი და ახალი სურათები დადეს. მანამდე იყო ლონდონის ოლიმპიადა, სადაც ერთად გამოვიდნენ და ძველი დრო გაიხსენეს. ამჯერად კი, რომელიღაც გადაცემაში მიიწვიეს, რომელსაც სიმბოლურად viva forever დაარქვეს.

არა, არაფერი… უბრალოდ ბავშვობამ გადამირბინა თვალწინ. აი ასე random. თავიცი up-ებითა და down-ებით. ეჰ, რა დრო გასულა.

(გადიდებისთვის დააჭირეთ)

გემრიელად მოკალათდით

დიახ!

გემრიელად მოკალათდით.

  • ტახტზე გემრიელად წამოწექით, “ადიალა” შემოიკეცეთ ფეხებქვეშ, ფეხებზე ლეპტოპი დაიდეთ.
  • როლინგსა და ჟაკეტზე ზემოდან გადაიცვით 5 ზომით დიდი სვიტერი განურჩევლად მისი მფლობელისა 😀
  • არ შეიმჩნიოთ ის ფაქტი, რომ თქვენთვის მნიშვნელოვანი ადამიანი მთელი დღეა სერიალებსა და ფილმებს უყურებს A-დან Z-მდე, თამაშებს თამაშობს, ვიღაც სოციალ-დემოკრატის სტატიებს კითხულობს. აა და ამ ყველაფერს ერთდროულად აკეთებს 😀
  • სამაგიეროდ შეიმჩნიეთ ყველა ის საუზმე, რომელიც ლოგინში მოგართვათ. ყველა ის სადილი და ვახშამი, რომელიც აგერ ამ ტახტთან მოგიტანათ. ისე, რომ თქვენ სამზარეულოს არც კი გაკარებიხართ.
  • შეიმჩნიეთ ის, რომ აგერ უკვე მეოცეჯერ მოგიმზადათ გემრიელი ჩაი.
  • შეიმჩნიეთ ის, რომ იგი ყოველთვის ჩაგიხუტებთ, როდესაც კატის კნავილით ეტყვით, რომ მუცელი გტკივათ და ტირილი გინდათ.
  • შეიმჩნიეთ ის, რომ ღამის რომელიღაც საათზე არ ეზარება წამალზე ჩასვლა.
  • შეიმჩიეთ ის, რომ როდესაც ფბ-ზე დაასტატუსებთ, რომ გცივათ, ის გამათბობელს ფეხებთან მოგიდგამთ და “ადიალას” კიდევ ერთხელ შემოგიკეცავთ.
  • არ შეიმჩნიოთ ის, რომ ფბ ჩეთი არის კომუნიკაციის საშუალება, როდესაც ზუსტად ცხვირწინ გიზით.
  • დალიეთ სექსუალური გემოს მატარებელი ჩაი. ან წრუპეთ ლიქიორი. ნუ უბრალოდ ახლა ლიქიორი отсутствует :/
  • ჩართეთ ოდესღაც დაშლილი და ახლა ისევ გაერთიანებული ჯგუფის ეს ახალი, ცინცხალი სიმღერა, რომელიც ამავე პოსტში დევს და
  • გაიმეორეთ:
    when I see your smile
    when I see you
    something starts to shine
    stimulates my mind

    კვირაღამემშვიდობისა.

Dream of nature

ერთი…

შეიგრძენი!

ორი…

გაახილე თვალები!

სამი…

მოემზადე!

ოთხი…

დაიწყე!

ხუთი…

და იმოძრავე!

ყველაფერი ხომ ასე მარტივია! უსმინე მუსიკას. უკონტროლო მუსიკას. იმ მუსიკას, რომელიც შენში შემოდის და ძნელად გადის. ძნელად კი არა და, საერთოდ არ გადის. უსასრულოა.

რა შემიძლია ვთქვა?! ეს არის ნინო ქათამაძე და ჯგუფი “insight”… არ ვიცი, როდის შემიყვარდა. არ ვიცი კი არა და, ალბათ მაშინ, როდესაც პირველად მათი ერთობლივი პროექტი “ახ, ტურფავ, ტურფავ” მოვისმინე. მას შემდეგ მრავალი წელი გავიდა და ნინოს მიმართ სიყვარული არ გამნელებია.

ეს არის თავისუფალი და შეუზღუდავი მუსიკის ასევე თავისუფალი გამოძახილი, რომელიც თავის ფილმში “ვიოცნებოთ ბუნებრიობაზე” დაგვანახა ჟენია გორინმა.

ჩემი მეგობარი Ane

სახელი “ანე” დიდი ხანია, არ მსმენია. ეს ალბათ იქიდან გამომდინარე, რომ ძირითადად “ანა”-ს ვარ მიჩვეული. მაგრამ ეს ალბათ იმიტომაც, რომ ხშირი ქვეყნების შვილებს ვიცნობ. ნორვეგია კი ნამდვილად იშვიათ ქვეყანათა სიაში შედის. ანე როგორია??? ანე არის ჭრელი და ფერადი. ცისფერი თვალები, აპრეხილი, “კურნოსა” ცხვირი, ქერა თმები, ზოგჯერ წითური, წამწამები ზოგჯერ თეთრად შეღებილი ნამდვილად იქცევს ჩემს ყურადღებას. მერე დაიხურავს მწვანე ბერეტს, შემოიხვევს წითელ, თბილ კაშნეს ლურჯ პალტოზე და გაუყვება ბერგენის ქუჩებს. მილიონში ვარჩევ. “ნემკური” ( “немка” – რუს. “გერმანელი ქალი”) გარეგნობა ნამდვილად მისტიური და ამაღელვებელია ჩემნაირი “კავკასკა”-სთვის. თუმცა ნორვეგიისა თუ საერთოდ შუაგული ევროპისთვის ანეს გარეგნობა ერთობ ჩვეულებრივია. იქ ხომ ყველა ერთნაირია.  თუმცა, ჩემის აზრით ანე არ არის ლამაზი. ალბათ იმიტომ, რომ მე “იტალიაშკები” მომწონს, მაგრამ ის ამაზე არ ღელავს. ვცდილობ, ქუჩაში დავეწიო. ხალისიანად გამოვიყურებით მე ჩემი წითელი ქუდით, ის მწვანეთი. გზად ვეკითხები “ყავისფერი რა გაქვს”-მეთქი და “გვარი”-ო მპასუხობს. “Brun” ნორვეგიულად “ყავისფერს” ნიშნავს და ორივეს გვეღიმება. მეტი მართლა არაფერი აქვს ანეს ამ ფერთან საერთო. ჩურჩულით მეუბნება, რომ მისი ნამდვილი გვარია “Brunvoll”, მაგრამ მას მოკლედ ურჩევნია.

Continue reading

14/09 4 ever

They tried to make me go to rehab but I said “no, no, no”
Yes I’ve been black but when I come back you’ll know, know, know
I ain’t got the time and if my daddy thinks I’m fine
He tried to make me go to rehab, but I won’t go, go, go.

Happy Birthday, Amy 😦

: P

ძილის წინ მოსასმენ სიმღერათა პიკანტურობები… :))))

კიარადა…
ერთ-ერთი მათგანი..

ეს პოსტი

არაფერზე არ არის. საერთოდ არაფერზე. ეს პოსტი იმაზეც კი არ არის, შაბათს რომ კარგად გავერთე. ეს ბლოგი არ არის მემატიანე და იმიტომ.ეს პოსტი იმაზეც არ არის, ჩემი საყვარელი მომღერალი რომ გარდაიცვალა. ეს ბლოგი ნეკროლოგიური არ არის და იმიტომ.

ეს პოსტი იმაზეც არ არის, რომ მან გააჩერა არსებობა იმისა, რაც ჩემს სულს ასე უყვარდა.
ეს პოსტი იმაზეც  არ არის, რომ მას საკმარისი ხნის განმავლობაში ვუსმენდი და ყოველ დილით ვუსმენ ერთსა და იმავე სიმღერას უკვე რამდენი ხანია.

არცერთი პოსტი არ წამიკითხავს, რაც კი მის შესახებ იყო. ვერ ვიტან გარდაცვალების შემდეგ რომ იხსენებენ, რომ თურმე მაგარია და მოდი დავწერ.
ზურასთან ეს კომენტარი დავტოვე კიდევაც.

მის ოფიციალურ Fb გვერდს წამში ასზე მეტი თაყვანისმცემელი ემატება. გაგიჟდები რა.

ჩემი პატარა გოგო!! რატომ გადაწყვიტე, რომ ეს საზიზღრობები შენ დაგეხმარებოდნენ?! რატომ გადაწყვიტე, რომ ბლეიკი კარგ რამეს მიგაჩვევდა?! ის ხომ just another ნაძირალა იყო. უბრალოდ შენ ის ზედმეტად გიყვარდა.
რატომ გიყვარდა ასე ძლიერ??? რატომ უძღვნიდი სიმღერებს, რატომ უმღეროდი ამ სიყვარულს???

არადა გეუბნებოდნენ, გირჩევდნენ, გთხოვდნენ შეშვებოდი მას და ყველაფერს, რაც მასთან იყო დაკავშირებული. რატომ არ დაუჯერე მამაშენს, რომელსაც შენი გამოჯანმრთელება უნდოდა?!
რატომ გახდა ჰიტი ის სიმღერა, სადაც ამბობდი:
They tried to make me go to rehab but i said ‘no, no, no’
Yes I’ve been black but when i come back you’ll know know know
I ain’t got the time and if my daddy thinks I’m fine
He’s tried to make me go to rehab but i won’t go go go

შენ იმდენად გიყვარდა ბლეიკი, რომ თანახმა იყავი მასთან ყოფნის გამო საკუთარი ცხოვრება დაგენგრია:
I’m gonna, I’m gonna lose my baby
so I always keep a bottle near’



I wish you have said “YES YES YES”!!!!

კი, ძლივს მოხდა ის, რომ დაშორდი. მაგრამ მერე რა?!
რა შეიცვალა??? არც არაფერი.
იღვიძებდი მარტო და რა???
მღეროდი
It’s okay in the day I’m staying busy
Tied up enough so I don’t have to wonder where is he
Got so sick of crying

კიდევ კარგი, იმას მაინც მიხვდი, რომ მთელი შენი მილიონები ნარკომანი და ლოთი ბლეიკისთვის არ უნდა დაგეტოვებინა.

ამ სურათში განსაკუთრებით გრაციოზული ხარ.
მოდიხარ და მოგაქვს ყველაფერი!

ეს სიმღერა კი სამუდამოდ დარჩება ჩვენთან.