My super-puper twitter

ამ პოსტში ტვიტერი ადრეც ვახსენე,

რაღაც ძალიან მეუცხოება. თითქოს მხოლოდ კომენტარები და მეტი არაფერი. ყველაზე ძალიან არ მომწონს retweeted რაღაცეები რომ მიჩნდება. დიდი არაფერია, თუმცა შიგადაშიგ მაინც შევდივარ ხოლმე.

მაშინ ჯერ კიდევ არ “ვენდობოდი” დიდად და საკმაოდ იშვიათად ვსტუმრობდი. შემდეგ გამოჩნდა გოგონა, რომელმაც ჩემი ყურადღება იმდენად მიიპყრო, რომ “ჯანდაბას, ტვიტერზე ავედევნები”-ს პრინციპით მის პროფილზე შესვლისას Follow-ს დავაჭირე. ეს გოგო ჩემი ბლოგის აქტიურ მკითხველს ეცოდინება. ემინა კუნმულაჟის თითოეულ აფრენას, დაფრენას, ფოტოსესიას თუ ახალ ფეხსაცმელს გაფაციცებული ვადევნებდი თვალყურს. პრინციპში, ინგლისური სლენგურ-ჟარგონული ენით რომ ვთქვა, ემინა ჩემი პირველი, ყველაზე დიდხნიანი და ალბათ ყველაზე მყარი (ანუ სტაბილური)  ტვიტერული “ქრაშია”.  თუმცა-ღა Emina Cunmulaj-იც კი ვერ მაიძულებდა იმას, რომ ტვიტერი ყოველდღიურად შემემოწმებინა. Continue reading

Advertisements